Şiir pr
Valerius Martialis Prisco suo S.
Scio me patrocinium debere contumacissimae trienni
desidiae; quo absolvenda non esset inter illas quoque
urbicas occupationes, quibus facilius consequimur, ut
molesti potius, quam ut officiosi esse videamur; nedum
in hac provinciali solitudine, ubi nisi etiam intemperan-
5
ter studemus, et sine solacio et sine excusatione se-
cessimus. Accipe ergo rationem. In qua hoc maximum
et primum est, quod civitatis aures, quibus adsueveram,
quaero et videor mihi in alieno foro litigare; si quid
est enim, quod in libellis meis placeat, dictavit auditor:
10
illam iudiciorum subtilitatem, illud materiarum inge-
nium, bibliothecas, theatra, convictus, in quibus studere
se voluptates non sentiunt, ad summam omnium illa,
quae delicati reliquimus, desideramus quasi destituti.
Accedit his municipalium robigo dentium et iudici loco
15
livor, et unus aut alter mali, in pusillo loco multi;
adversus quod difficile est habere cotidie bonum sto-
machum: ne mireris igitur abiecta ab indignante quae
a gestiente fieri solebant. Ne quid tamen et advenienti