Kitap 13
atque ultro blanda attactu gaudebat erili.
aurato matres adsuetae pectine mitem
comere et umenti fluuio reuocare colorem.
numen erat iam cerua loci, famulamque Dianae
credebant, ac tura deum de more dabantur.
125
haec aeui uitaeque tenax felixque senectam
mille indefessos uiridem duxisse per annos
saeclorum numero Troianis condita tecta
aequabat. sed iam longo nox uenerat aeuo.
nam, subito incursu saeuorum agitata luporum
130
qui noctis tenebris urbem (miserabile bello
prodigium) intrarant, primos ad luminis ortus
extulerat sese portis pauidaque petebat
consternata fuga positos ad moenia campos.
exceptam laeto iuuenum certamine ductor
135
mactat, diua, tibi (tibi enim haec gratissima sacra)
Fuluius atque Adsis, orat Latonia, coeptis.
inde alacer fidensque dea circumdata clausis
arma mouet, quaque obliquo curuantur in orbem
moenia flexa sinu, spissa uallata corona
140
alligat et telis in morem indaginis ambit.
Dum pauitant, spumantis equi fera corda fatigans
euehitur porta sublimis Taurea cristis
bellator, cui Sidonius superare lacerto
ductor et Autololas dabat et Maurusia tela.
145
is trepido ac lituum tinnitu stare neganti
imperitans uiolenter equo, postquam auribus hostis
uicinum sese uidet et clamare propincum,
Claudius huic inquit (praestabat Claudius arte
bellandi et merita mille inter proelia fama)
150
huic inquit ‘solum, si qua est fiducia dextrae,
det sese campo atque ineat certamina mecum.’
Vna mora Aeneadae, postquam uox attigit auris,
dum daret auspicium iusque in certamina ductor:
praeuetitum namque et capital committere Martem
155
sponte uiris. erumpit ouans, ut Fuluius arma
imperio soluit, patulumque inuectus in aequor
erigit undantem glomerato puluere nubem.
indignatus opem ammenti socioque iuuare
expulsum nodo iaculum atque accersere uires
160
