Kitap 1
aethereAethere V, Aethera C | imbrem V 2 XO 2, imbre V 1 C caeruleum quateret cum Iuppiter imbrem,
ipse ego praecipiti tumidum per Enipea nimbo
in campos et tuta tuli nec credere quivi
ante deam, quam te tonitru nutuque reposci
85
coniugis et subita raptam formidine vidi,
da Scythiam Phasimque mihi; tuque, innuba Pallas,
eripe me. vestris egomet tune vellera templis
illa dabo, dabit auratis et cornibus igni
collaColla XM, Colca V | greges SV 2, greces V 1 pater, niveique greges altaria cingent.'
90
AccepereAccepere de(a)e S, Accipere de V 1, Accepere sede V 2 deae celerique per aethera lapsu
diversas petiere vias. in moenia pernix
ThespiaThespia et ad Kr., cf. 478, Thespiaca et V, Thespiaca ad C et ad carum Tritonia devolat Argum.
moliri hunc puppem iubet et demittere ferro
robora, Peliacas et iam comes exit in umbras.umbras Sabellicus, undas VC
95
at Iuno Argolicas pariter Macetumquemacedumque V 2 per urbes
spargit inexpertos temptare parentibus austros
Aesoniden; iam stare ratem remisque superbam
poscere quos revehat rebusque in saecula tollat.
Omnis avetauet C, cf. Thes. l. L. II p. 1313 sq., habet V, obit Schenkl | fama C Ald., forma V quae iam bellis spectataque fama
100
turba ducum, primae seu quos in flore iuventae
temptamenta tenent necdum data copia rerum:
at quibus arvorum studiumque insontis aratri,
hos stimulant magnaque ratem per lustra viasque
visivisi Heinsius, iussi V laude canunt manifesto in lumine Fauni
105
silvarumque deae atque elatis cornibus Amnes.
Protinus Inachiis ultro Tirynthius ArgisArgis Bon. 1, agris V
advolat, Arcadio cuius flammata veneno
tela puer facilesque umeris gaudentibus arcus
gestat Hylas: velit ille quidem, sed dextera nondum
110
par oneri clavaeque capax. quos talibus amens
insequitur solitosque novat Saturnia questus:
'o utinam Graiae rueretrueret X 2 supra lin. corr., grueret V non omne iuventae
in nova fata decus, nostrique Eurystheos haec nunc
iussa forent. imbrem et tenebras saevumque tridentem
115
iam iam ego et inviti torsissemtorsissem M, torrissem V coniugis ignem.
nune quoque nec socium nostrae columenve carinae
esse velim, Herculeis nec me umquam fidere fas sit
auxiliis comiti et tantum debere superbo.'
Dixit et Haemonias oculos detorquet ad undas.
120
fervere cuncta virum coetu, simul undique cernit
