Kitap 1
igne domum: cum visa procul de litore surgens
Nereis; erumpit silvis — dant gaudia vires —
notaque desueto crepuit senis ungula campo,
tunc blandus dextra atque imos demissus in armos
pauperibus tectis inducit et admonet antri.
125
Iamdudum tacito lustrat Thetis omnia visu
nec perpessa moras: ‘ubinam mea pignora, Chiron,
dic,’ ait, ‘aut cur ulla puer iam tempora ducit
te sine? non merito trepidus sopor atraque matri
signa deum et magnos utinam mentita timores?
130
namque modo infensos utero mihi contuor enses,
nunc planctu livere manus, modo in ubera saevas
ire feras; saepe ipsa — nefas! — sub inania natum
Tartara et ad Stygios iterum fero mergere fontes,
hos abolere metus magici iubet ordine sacri
135
Carpathius vates puerumque sub axe peracto
secretis lustrare fretis, ubi litora summa
Oceani et genitor tepet inlabentibus astris
Pontus, ibi ignotis horrenda piacula divis
donaque — sed longum cuncta enumerare vetorque;
140
trade magis!’ sic ficta parens: neque enim ille dedisset,
si molles habitus et tegmina foeda fateri
ausa seni. tunc ipse refert: ‘duc, optima, quaeso,
duc genetrix humilique deos infringe precatu.
nam superant tua vota modum placandaque multum
145
invidia est. non addo metum, sed vera fatebor:
nescio quid magnum — nec me patria omina fallunt —
vis festina parat tenuesque supervenit annos,
olim et ferre minas avideque audire solebat
imperia et nostris procul haud discedere ab antris:
150
nunc illum non Ossa capit, non Pelion ingens
Thessaliaeve nives. ipsi mihi saepe queruntur
Centauri raptasque domos abstractaque coram
armenta et semet campis fluviisque fugari:
insidiasque et bella parant tumideque minantur.
155
olim equidem Argoos pinus cum Thessala reges
hac veheret, iuvenem Alciden et Thesea vidi —
sed taceo.’ figit gelidus Nereida pallor:
ille aderat multo sudore et pulvere maior,
et tamen arma inter festinatosque labores
160
