Kitap 1
munera virgineos visus fractura locarat
Tydides, signum hospitii pretiumque laboris:
hortaturque legant, nec rex placidissimus arcet.
845
heu simplex nimiumque rudis, qui callida dona
Graiorumque dolos variumque ignoret Ulixem
! hic aliae, quas sexus iners naturaque ducit,
aut teretes thyrsos aut respondentia temptant
tympana, geminatis aut nectunt tempora limbis:
850
arma vident magnoque putant donata parenti,
at ferus Aeacides, radiantem ut comminus orbem,
caelatum pugnas — saevis et forte rubebat
bellorum maculis — adclinem conspicit hastae,
infremuit torsitque genas, et fronte relicta
855
surrexere comae; nusquam mandata parentis,
nusquam occultus amor, totoque in pectore Troia est.
ut leo, materno cum raptus ab ubere mores
accepit pectique iubas hominemque vereri
edidicit nullasque rapi nisi iussus in iras,
860
si semel adverso radiavit lumine ferrum,
eiurata fides domitorque inimicus: in illum
prima fames, timidoque pudet servisse magistro.
ut vero accessit propius luxque aemula vultum
reddidit et simili talem se vidit in auro,
865
horruit erubuitque simul, tunc acer Ulixes
admotus lateri summissa voce: ‘quid haeres?
scimus,’ ait, ‘tu semiferi Chironis alumnus,
tu caeli pelagique nepos, te Dorica classis,
te tua suspensis exspectat Graecia signis,
870
ipsaque iam dubiis nutant tibi Pergama muris,
heia, abrumpe moras: sine perfida palleat Ide,
et iuvet haec audire patrem, pudeatque dolosam
sic pro te timuisse Thetin.’ iam pectus amictu
laxabat, cum grande tuba sic iussus Agyrtes
875
insonuit: fugiunt disiectis undique donis
implorantque patrem commotaque proelia credunt,
illius intactae cecidere a pectore vestes,
iam clipeus breviorque manu consumitur hasta, —
mira fides! — Ithacumque umeris excedere visus
880
Aetolumque ducem: tantum subita arma calorque
Martius horrenda confundit luce penates,
