Kitap 9
induit a tergo Mycalesia cuspis Agyrten;
respexit: nusquam auctor erat, sed concita tractu
gurgitis effugiens invenerat hasta cruorem.
Figitur et validos sonipes Aetolus in armos,
exsiluitque alte vi mortis et aera pendens
285
verberat; haud tamen est turbatus fulmine ductor,
sed miseratur equum, magnoque ex volnere telum
exuit ipse gemens et sponte remisit habenas.
inde pedes repetit pugnas gressuque manuque
certior, et segnem Nomium fortemque Mimanta
290
Thisbaeumque Lichan Anthedoniumque Lycetum
continuat ferro geminasque e fratribus unum
Thespiaden; eadem poscenti fata Panemo:
vive superstes ait, ‘diraeque ad moenia Thebes
solus abi, miseros non decepture parentes.
295
di bene, quod pugnas rapidum deiecit in amnem
sanguinea Bellona manu: trahit unda timentes
gurgite gentili, nuda nee flebilis umbra
stridebit vestros Tydeus inhumatus ad ignes;
ibitis aequoreis crudelia pabula monstris,
300
illum terra vehit suaque in primordia solvet.’
sic premit adversos et acerbat vulnera dictis
ac nunc ense furit, nunc tela natantia captans
ingerit: innuptae comitem Therona Dianae,
ruricolamque Gyen cum fluetivago Ergino,
305
intonsumque Hersen contemptoremque profundi
Crethea, nimbosam qui saepe Caphereos arcem
Euboicasque hiemes parva transfugerat alno.
quid non fata queant? traiectus pectora ferro
volvitur in fluctus, heu cuius naufragus undae!
310
te quoque sublimi tranantem flumina curru,
dum socios, Pharsale, petis, resupinat ademptis
Dorica cuspis equis; illos violentia saevi
gurgitis infelixque iugi concordia mergit.
Nune age, quis tumidis magnum inclinarit in undis
315
Hippomedonta labor, cur ipse excitus in arma
Ismenos, doctae nosse indulgete sorores:
vestrum opus ire retro et senium depellere famae,
gaudebat Fauno Nymphaque Ismenide natus
maternis bellare tener Crenaeus in undis,
320
