Kitap 9
destinat, interior caeli qua semita lueet
dis tantum, et cunctas iuxta videt ardua terras,
iamque fere medium Parnassi frondea praeter
colla tenebat iter, cum fratrem in nube corusca
aspicit haud solito visu: remeabat ab armis
645
maestus Echioniis, demersi funera lugens
auguris. inrubuit caeli plaga sidere mixto,
occursuque sacro pariter iubar arsit utrimque,
et coiere arcus et respondere pharetrae.
ille prior: ‘scio, Labdacias, germana, cohortes
650
et nimium fortes ausum petis Arcada pugnas.
fida rogat genetrix: utinam indulgere precanti
fata darent! en ipse mei — pudet! — inritus arma
cultoris frondesque sacras ad inania vidi
Tartara et in memet versos descendere vultus;
655
nec tenui currus terraeque abrupta coegi,
saevus ego immeritusque coli. lugentia cernis
antra, soror, mutasque domos: haec sola rependo
dona pio comiti; nec tu peritura movere
auxilia et maestos in vanum perge labores.
660
finis adest iuveni, non hoc mutabile fatum,
nec te de dubiis fraterna oracula fallunt.’
‘sed decus extremum certe ’ confusa vicissim
virgo refert, ‘veraeque licet solacia morti
quaerere, nec fugiet poenas, quicumque nefandam
665
insontis pueri scelerarit sanguine dextram
impius, et nostris fas sit saevire sagittis.’
sic effata movet gressus libandaque fratri
parcius ora tulit, Thebasque infesta petivit.
At pugna ereptis maior crudescit utrimque
670
regibus, alternosque ciet vindicta furores.
Hypseos hinc turmae desolatumque magistro
agmen, at hinc gravius fremit Hippomedontis adempti
orba cohors; praebent obnixi corpora ferro,
idem ardor rabidis externum haurire cruorem
675
ac fudisse suum, nec se vestigia mutant:
stat cuneo defixa acies, hostique cruento
dant animas et terga negant 1: cum lapsa per auras
vertice Dircaei velox Latonia montis
adstitit; adgnoscunt colles notamque tremiscit
680
