Kitap 9
dixerat; atque illi sese deus obtulit ultro
turbidus imbre genas et nube natantis harenae,
nec saevit dictis, trunca sed pectora quercu
ter quater oppositi, quantum ira deusque valebat,
impulit adsurgens: tandem vestigia flexit
485
excussumque manu tegimen, conversaque lente
terga refert, instant undae sequiturque labantem
amnis ovans; nec non saxis et grandine ferri
desuper infestant Tyrii geminoque repellunt
aggere, quid faciat bellis obsessus et undis?
490
nec fuga iam misero, nec magnae copia mortis.
Stabat gramineae producta crepidine ripae
undarum ac terrae dubio, sed amicior undis,
fraxinus ingentique vadum possederat umbra,
huius opem — nam qua terras invaderet? — unca
495
arripuit dextra: nec pertulit illa trahentem;
sed maiore super, quam stabat, pondere victa
solvitur, et qua stagna subit radice quibusque
arentem mordebat humum, demissa superne
iniecit sese trepido ripamque, nec ultra
500
passa virum subitae vallavit ponte ruinae,
huc undae coeunt, et ineluctabile caeno
verticibusque cavis sidit crescitque barathrum,
iamque umeros, iam colla ducis sinuosa vorago
circuit: hic demum victus suprema fateri
505
exclamat: ‘fluvione — pudet! — Mars inclyte, merges
hanc animam, segnesque lacus et stagna subibo
ceu pecoris custos, subiti torrentis iniquis
interceptus aquis? adeone occumbere ferro
non merui?’ tandem precibus commota Tonantem
510
Iuno subit: ‘quonam miseros, sator inclyte divum,
Inachidas, quonam usque premes? iam Pallas et odit
Tydea, iam rapto tacuerunt augure Delphi:
en meus Hippomedon, cui gentis origo Mycenae
Argolicique lares numenque ante omnia Iuno —
515
sic ego fida meis? — pelagi crudelibus ibit
praeda feris? certe tumidos supremaque victis
iusta dabas; ubi Cecropiae post proelia flammae,
Theseos ignis ubi est?’ non spernit coniugis aequas
ille preces, leviterque oculos ad moenia Cadmi
520
