Kitap 8
semper inaspectum diraque in sede latentem
Oedipoden exisse ferunt vultuque sereno
canitiem nigram squalore et sordida fusis
ora comis laxasse manu sociumque benignos
adfatus et abacta prius solacia passum,
245
quin hausisse dapes insiccatumque cruorem
deiecisse genis, cunctos auditque refertque,
qui Ditem et Furias tantum et si quando regentem
Antigonen maestis solitus pulsare querellis,
causa latet, non hunc Tyrii fors prospera belli,
250
tantum bella iuvant; natum hortaturque probatque,
nec vicisse velit; sed primos comminus enses
et sceleris tacito rimatur semina voto.
inde epulae dulces ignotaque gaudia vultu,
qualis post longae Phineus ieiunia poenae,
255
nil stridere domi volucres ut sensit abactas —
necdum tota fides — hilaris mensasque torosque
nec turbata feris tractavit pocula pinnis.
Cetera Graiorum curis armisque iacebat
fessa cohors; alto castrorum ex aggere Adrastus
260
lactificos tenui captabat corde tumultus,
quamquam aeger senio, sed agit miseranda-potestas
invigilare malis, illum aereus undique clamor
Thebanique urunt sonitus, et amara lacessit
tibia, tum nimio voces marcore superbae
265
incertaeque faces et iam male pervigil ignis,
sic ubi per fluctus uno ratis obruta somno
conticuit, pacique maris secura iuventus
mandavere animas: solus stat puppe magister
pervigil inscriptaque deus qui navigat alno.
270
Tempus erat, iunctos cum iam soror ignea Phoebi
sensit equos penitusque cavam sub luce parata
Oceani mugire domum, seseque vagantem
colligit et leviter moto fugat astra flagello:
concilium rex triste vocat, quaeruntque gementes,
275
quis tripodas successor agat, quo provida laurus
transeat atque orbum vittae decus, haud mora, cuncti
insignem fama sancteque Melampode cretum
Thiodamanta volunt, quicum ipse arcana deorum
partiri et visas uni sociare solebat
280
