Kitap 8
quin et cornigeri vatis nemus atque Molosso
quercus anhela Iovi Troianaque Thymbra tacebit,
ipsi amnes ipsaeque volent arescere laurus,
ipse nihil certum sagis clangoribus aether
praecinet, et nulla ferientur ab alite nubes.
205
iamque erit ille dies, quo te quoque conseia fatis
templa colant reddatque tuus responsa sacerdos.’
talia fatidico peragunt sollemnia regi,
ceu flammas ac dona rogo tristesque rependant
exsequias mollique animam tellure reponant.
210
fracta dehinc eunetis aversaque pectora bello:
sic fortes Minyas subito cum funere Tiphys
destituit, non arma sequi, non ferre videtur
remus aquas, ipsique minus iam ducere venti.
iam fessi gemitu, paulatim et corda levavit
215
exhaustus sermone dolor, nox addita curas
obruit et facilis lacrimis inrepere somnus.
At non Sidoniam diversa in parte per urbem
nox eadem: vario producunt sidera ludo
ante domos intraque, ipsaeque ad moenia marcent
220
excubiae; gemina aera sonant Idaeaque terga
et moderata sonum vario spiramine buxus.
tune dulces superos atque omne ex ordine alumnum
numen ubique sacri resonant paeanes, ubique
serta coronatumque merum, nunc funera rident
225
auguris ignari, contraque in tempore certant
Tiresian laudare suum; nunc facta revolvunt
maiorum veteresque canunt ab origine Thebas:
hi mare Sidonium manibusque adtrita Tonantis
cornua et ingenti sulcatum Nerea tauro,
230
hi Cadmum lassamque bovem fetosque cruenti
Martis agros, alii Tyriam reptantia saxa
ad chelyn et duras animantem Amphiona cautes,
hi gravidam Semelen, illi Cythereia laudant
conubia et multa deductam lampade fratrum
235
Harmoniam: nullis iam deest sua fabula mensis,
ceu modo gemmiferum thyrso populatus Hydaspen
Eoasque domos nigri vexilla triumphi
liber et ignotos populis ostenderet Indos.
Tunc primum ad coetus sociaeque ad foedera mensae
240
