Kitap 8
submissum latus et clipei laxaverat orbem.
clamorem Aonii miscent gemitumque Pelasgi,
obiectantque manus indignantemque tuentur.
ille per oppositos longe rimatus amarum
Astaciden, totis animae se cogit in ictum
725
relliquiis telumque iacit, quod proximus Hopleus
praebuerat: perit expressus conamine sanguis,
tunc tristes socii cupidum bellare — quis ardor! —
et poscentem hastas mediaque in morte negantem
exspirare trahunt, summique in margine campi
730
effultum gemina latera inclinantia parma
ponunt, ac saevi rediturum ad proelia Martis
promittunt flentes, sed et ipse recedere caelum
ingentesque animos extremo frigore labi
sensit, et innixus terrae miserescite clamat,
735
‘ Inachidae: non ossa precor referantur ut Argos
Aetolumve larem; nec enim mihi cura supremi
funeris: odi artus fragilemque hunc corporis usum,
desertorem animi, caput, o caput, o mihi si quis
adportet, Melanippe, tuum! nam volveris arvis,
740
fido equidem, nec me virtus suprema fefellit,
i, precor, Atrei si quid tibi sanguinis umquam,
Hippomedon, vade, o primis puer inclyte bellis
Arcas, et Argolicae Capaneu iam maxime turmae.’
Moti omnes, sed primus abit primusque repertum
745
Astaciden medio Capaneus e pulvere tollit
spirantem laevaque super cervice reportat,
terga cruentantem concussi vulneris unda:
qualis ab Arcadio rediit Tirynthius antro
captivumque suem clamantibus intulit Argis.
750
Erigitur Tydeus voltuque occurrit et amens
laetitiaque iraque, ut singultantia vidit
ora trahique oculos seseque adgnovit in illo,
imperat abscisum porgi, laevaque receptum
spectat atrox hostile caput, gliscitque tepentis
755
lumina torva videns et adhuc dubitantia figi.
infelix contentus erat: plus exigit ultrix
Tisiphone; iamque inflexo Tritonia patre
venerat et misero decus immortale ferebat,
atque illum effracti perfusum tabe cerebri
760
