Kitap 8
Ut subitus vates pallentibus incidit umbris
letiferasque domos orbisque arcana sepulti
rupit et armato turbavit funere manes,
horror habet cunctos, Stygiis mirantur in oris
tela et equos corpusque movum; nec enim ignibus artus
5
conditus aut maesta niger adventabat ab urna,
sed belli sudore calens, clipeumque cruentis
foribus et scissi respersus pulvere campi,
necdum illum aut trunca lustraverat obvia taxo
Eumenis. aut furvo Proserpina poste notarat
10
coetibus adsumptum functis; quin comminus ipsa
Fatorum deprensa colus, visoque paventes
augure tunc demum rumpebant stamina Parcae,
illum et securi circumspexere fragorem
Elysii, et si quos procul ulteriore barathro
15
altera nox aliisque gravat plaga caeca tenebris,
tunc regemunt pigrique lacus ustaeque paludes,
umbriferaeque fremit sulcator pallidus undae
dissiluisse novo penitus telluris hiatu
Tartara et admissos non per sua flumina manes.
20
Forte sedens media regni infelicis in arce
dux Erebi populos poscebat crimina vitae,
nil hominum miserans iratusque omnibus umbris
stant Furiae circum variaeque ex ordine Mortes,
saevaque multisonas exsertat Poena catenas;
25
Fata ferunt animas et eodem pollice damnant:
vincit opus. iuxta Minos cum fratre verendo
iura bonus meliora monet regemque cruentum
temperat; adsistunt lacrimis atque igne tumentes
Cocytos Phlegethonque, et Styx periuria divum
30
arguit, ille autem supera compage soluta
nec solitus sentire metus expavit oborta
sidera, iucundaque offensus luce profatur:
‘quae superum labes inimicum impegit Averno
aethera? quis rupit tenebras vitaeque silentes
35
admonet? unde minae 1? uter haec mihi proelia fratrum?
congredior, pereant agedum discrimina rerum,
nam cui dulce magis? magno me tertia victum
deiecit Fortuna polo, mundumque nocentem
servo: nec iste meus dirisque en pervius astris
40
