Kitap 7
nudaque pro caris opponere pectora muris,
vos etiam nostris, Heliconia turba, venitis
addere rebus opem; tuque, o Permesse, canoris
et felix, Olmie, vadis armastis alumnos
bellorum resides, patriis concentibus audis
285
exsultare gregem, quales, cum pallida cedit
bruma, renidentem deducunt Strymona cygni.
ite alacres, numquam vestri morientur honores,
bellaque perpetuo memorabunt carmine Musae.’
Dixerat, et paulum virgo interfata loquenti:
290
‘ illi autem, quanam iunguntur origine fratres?
sic certe paria arma viris, sic exit in auras
cassidis aequus apex; utinam haec concordia nostris!’
cui senior ridens: ‘non prima errore videndi
falleris, Antigone: multi hos — nam decipit aetas —
295
dixerunt fratres, pater est natusque, sed aevi
confudere modos: puerum Lapithaona nymphe
Dercetis expertem thalami crudumque maritis
ignibus ante diem cupido violavit amore
improba conubii; nec longum, et pulcher Alatreus
300
editus, ac primae genitorem in flore iuventae
consequitur traxitque notas et miscuit annos,
et nunc sic fratres mentito nomine gaudent,
plus pater; hunc olim iuvat et ventura senectus,
tercentum genitor totidemque in proelia natus
305
exercent equites: hi deseruisse feruntur
exilem Glisanta Coroniamque, feracem
messe Coroniam, Baccho Glisanta colentes.
sed potius celsos umbrantem hunc aspice late
Hypsea quadriiugos, clipei septemplice tauro
310
laeva, ter insuto servantur pectora ferro,
pectora: nam tergo numquam metus, hasta vetustum
silvarum decus, emissae cui pervia semper
armaque corporaque et numquam manus inrita voti.
Asopos genuisse datur, dignusque videri
315
tunc pater, abreptis cum torrentissimus exit
pontibus, aut natae tumidus cum virginis ultor
flumina concussit generum indignata Tonantem.
namque ferunt raptam patriis Aeginan ab undis
amplexu latuisse Iovis: furit amnis et astris
320
