Kitap 7
quis modus? an nobis pater iratusque, bonusque
fulmen habes? sed non Danaeia limina talis
Parrhasiumque nemus Ledaeasque ibis Amyclas.
scilicet e cunctis ego neglectissima natis
progenies? ego nempe tamen, qui dulce ferenti
165
pondus eram, cui tu dignatus limina vitae
praereptumque iter et maternos reddere menses,
adde, quod imbellis rarisque exercita castris
turba meas acies, mea tantum proelia norunt,
nectere fronde comas et ad inspirata rotari
170
buxa: timent thyrsos nuptarum et proelia matrum,
unde tubas Martemque pati, qui fervidus ecce
quanta parat? quid si ille tuos Curetas in arma
ducat et innocuis iubeat decernere peltis?
quin etiam invisos — sic hostis defuit? — Argos
175
eligis2! o ipsis, genitor, graviora periclis
iussa: novercales luimus ditare Myeenas!
cedo equidem, quo sacra tamen ritusque peremptae
gentis et, in tumidos si quid male feta reliquit
mater, abire iubes? Thracen silvasque Lycurgi?
180
anne triumphatos fugiam captivus ad Indos?
da sedem profugo! potuit Latonia frater
saxa — nec invideo — defigere Delon et imis
commendare fretis; cara submovit ab arce
hostiles Tritonis aquas; vidi ipse potentem
185
gentibus Eois Epaphum dare iura, nec ullas
Cyllene secreta tubas Minoave curat
Ida: quid heu tantum nostris offenderis aris?
hic tibi — quando minor iam nostra potentia — noctes
Herculeae placitusque vagae Nycteidos ardor,
190
hic Tyrium genus et nostro felicior igne
taurus: Agenoreos saltem tutare nepotes.’
Invidiam risit pater, et iam poplite flexum
sternentemque manus tranquillus ad osenla tollit
inque vicem placida orsa refert: ‘non coniugis ista
195
consiliis, ut rere, puer, nec saeva roganti
sic expostus ego: immoto deducimur orbe
fatorum; veteres seraeque in proelia causae.
nam cui tanta quies irarum aut sanguinis usus
parcior humani? videt axis et ista per aevom
200
