Kitap 7
effugit; exciderunt irae, nutantia Agunt
tela solo, dubiasque vagi nituntur in hastas
comminus inque vicem viso pallore recedunt.
sic ubi navales miscet super aequora pugnas
contempto Bellona mari, si forte benigna
805
tempestas, sibi quisque cavent, ensesque recondit
mors alia, et socii pacem fecere timores,
talis erat campo belli fluitantis imago,
sive laborantes concepto flamine terrae
ventorum rabiem et clusum eiecere furorem,
810
exedit seu putre solum carpsitque ferendo
unda latens, sive hae volventis machina caeli
incubuit, sive omne fretum Neptunia movit
cuspis et extremas gravius mare torsit in oras,
seu vati datus ille fragor, seu terra minata est
815
fratribus: ecce alte praeceps humus ore profundo
dissilit, inque vicem timuerunt sidera et umbrae,
illum ingens haurit specus et transire parantes
mergit equos; non arma manu, non frena remisit:
sicut erat, rectos defert in Tartara currus,
820
respexitque cadens caelum campumque coire
ingemuit, donec levior distantia rursus
miscuit arva tremor lucemque exclusit Averno.
