Kitap 7
sustentant. venit ante hostes, et pectore nudo
claustra adversa ferit tremulisque ululatibus orat
admitti: ‘reserate viam! rogat impia belli
mater; in his aliquod ius exsecrabile castris
huic utero est.’ trepidi visam expavere manipli
485
auditamque magis; remeat iam missus Adrasto
nuntius: excipiunt iussi mediosque per enses
dant iter. illa duces ut primum aspexit Achivos,
clamorem horrendum luctu furiata resolvit:
‘Argolici proceres, ecquis monstraverit hostem,
490
quem peperi? quanam inveniam, mihi dicite, natum
sub galea?’ venit attonitae Cadmeius heros
obvius, et raptam lacrimis gaudentibus implet
solaturque tenens, atque inter singula matrem,
matrem iterat, nunc ipsam urgens, nunc cara sororum
495
pectora, eum mixta fletus anus asperat ira:
‘quid molles lacrimas venerandaque nomina fingis,
rex Argive, mihi? quid colla amplexibus ambis
invisamque teris ferrato pectore matrem?
tune ille exsilio vagus et miserabilis hospes?
500
quem non permoveas? longae tua iussa cohortes
exspectant, multoque latus praefulgurat ense.
a miserae matres! hunc te noctesque diesque
deflebam? si verba tamen monitusque tuorum
dignaris, dum castra silent suspensaque bellum
505
horrescit pietas, genetrix iubeoque rogoque:
i mecum patriosque deos arsuraque saltem
tecta vide, fratremque — quid aufers lumina? — fratrem
adloquere et regnum iam me sub iudice posce:
aaut dabit, aut ferrum causa meliore resumes.
510
anne times, ne forte doli, et te conscia mater
decipiam? non sic miseros fas omne penates
effugit: vix Oedipode ducente timeres.
nupsi equidem peperique nefas, sed diligo tales,
— a dolor! — et vestros etiamnum excuso furores.
515
quodsi adeo perstas, ultro tibi, saeve, triumphum
detulimus: religa captas in terga sorores,
inice vincla mihi: gravis huc utcumque feretur
et pater, ad vestrum gemitus nunc verto pudorem,
Inachidae, liquistis enim parvosque senesque
520
