Kitap 6
tibia, cui teneros suetum producere manes
lege Phrygum maesta. Pelopem monstrasse ferebant
exsequiale sacrum carmenque minoribus umbris
utile, quo geminis Niobe consumpta pharetris
squalida bissenas Sipylon deduxerat urnas.
125
Portant inferias arsuraque fercula primi
Graiorum, titulisque pios testantur honores
gentis quisque suae; longo post tempore surgit
colla super iuvenum — numero dux legerat omni —
ipse fero clamore torus, cinxere Lycurgum
130
Leni a ei proceres, genetricem mollior ambit
turba, nec Hypsipyle raro subit agmine; valiant
Inachidae memores, sustentant livida nati
bracchia et inventae concedunt plangere matri.
Illic infaustos ut primum egressa penates
135
Eurydice, nudo vocem de pectore rumpit
planctuque et longis praefata ululatibus infit:
‘non hoc Argolidum coetu circumdata matrum
speravi te, nate, sequi, nec talia demens
fingebam votis annorum elementa tuorum,
140
nil saevum reputans; etenim his in finibus aevi
unde ego bella tibi Thebasque ignara timerem?
cui superum nostro committere sanguine pugnas
dulce? quis hoc armis vovit scelus? at tua nondum,
Cadme, domus, nullus Tyrio grege plangitur infans,
145
primitias egomet lacrimarum et caedis acerbae
ante tubas ferrumque tuli, dum deside cura
credo sinus fidos altricis et ubera mando,
quidni ego? narrabat servatum fraude parentem
insontesque manus, en! quam ferale putemus
150
abiurasse sacrum et Lemni gentilibus unam
inmunem furiis, haec illa — et creditis ausae ! —
haec pietate potens solis abiecit in arvis
non regem dominumve, alienos impia partus,
hoc tantum, silvaeque infamis tramite liquit,
155
quem non anguis atrox — quid enim hac opus, ei mihi, leti
mole fuit? — tantum caeli violentior aura
impulsaeque noto frondes eassusque valeret
exanimare timor, nec vos incessere luctu
orba aveo, fixum matri immotumque manebat
160
