Kitap 6
purpureos sceptrumque minus? cuncta ignibus atris
damnat atrox suaque ipse parens gestamina ferri,
si damnis rabidum queat exsaturare dolorem.
Parte alia gnari monitis exercitus instat
auguris aeriam truncis nemorumque ruina,
85
montis opus, cumulare pyram, quae crimina caesi
anguis et infausti cremet atra piacula belli,
his labor accisam Nemeen umbrosaque tempe
praecipitare solo lucosque ostendere Phoebo,
sternitur extemplo veteres incaedua ferro
90
silva comas, largae qua non opulentior umbrae
Argolicos inter saltusque educta Lycaeos
extulerat super astra caput: stat sacra senectae
numine, nec solos hominum transgressa veterno
fertur avos, Nymphas etiam mutasse superstes
95
Faunorumque greges, aderat miserabile luco
exscidium: fugere ferae, nidosque tepentes
absiliunt — metus urget — aves; cadit ardua fagus,
Chaoniumque nemus brumaeque inlaesa cupressus,
procumbunt piceae, flammis alimenta supremis,
100
ornique iliceaeque trabes metuendaque suco
taxus et infandos belli potura cruores
fraxinus atque situ non expugnabile robur.
hinc audax abies et odoro vulnere pinus
scinditur, adclinant intonsa cacumina terrae
105
alnus amica fretis nec inhospita vitibus ulmus.
dat gemitum tellus: non sic eversa feruntur
Ismara, cum fracto Boreas caput extulit antro,
non grassante noto citius nocturna peregit
flamma nemus; linquunt flentes dilecta locorum
110
otia cana Pales Silvanusque arbiter umbrae
semideumque pecus, migrantibus adgemit illis
silva, nec amplexae dimittunt robora Nymphae.
ut cum possessas avidis victoribus arces
dux raptare dedit, vix signa audita, nec urbem
115
invenias; ducunt sternuntque abiguntque feruntque
immodici, minor ille fragor, quo bella gerebant.
Iamque pari cumulo geminas hanc tristibus umbris,
ast illam superis aequus labor auxerat aras,
cum signum luctus cornu grave mugit adunco
120
