Kitap 6
condidit, haud aliter collis scrutator Hiberi
880
cum subiit longeque diem vitamque reliquit,
si tremuit suspensus ager subitumque fragorem
rupta dedit tellus, latet intus monte soluto
obrutus, ac penitus fractum obtritumque cadaver
indignantem animam propriis non reddidit astris.
885
acrior hoc Tydeus, animisque et pectore supra est.
nee mora, cum vinclis onerique elapsus iniquo
circuit errantem et tergo necopinus inhaeret,
mox latus et firmo celer implicat ilia nexu,
poplitibus genua inde premens evadere nodos
890
nequiquam et lateri dextram insertare parantem
improbus, horrendum visu ac mirabile pondus,
sustulit. Herculeis pressum sic fama lacertis
terrigenam sudasse Libyn, cum fraude reperta
raptus in excelsum, nee iam spes ulla cadendi,
895
nec licet extrema matrem contingere planta,
fit sonus, et laetos adtollunt agmina plausus,
tunc alte librans inopinum sponte remisit
obliquumque dedit, procumbentemque secutus
colla simul dextra, pedibus simul inguina vinxit.
900
deficit obsessus soloque pudore repugnat,
tandem pectus humi pronamque extensus in alvum
sternitur, ac longo maestus post tempore surgit,
turpia signata linquens vestigia terra,
palmam autem dextra laevaque nitentia dono
905
arma ferens Tydeus: ‘quid si non sanguinis huius
partem haud exiguam — scitis — Dircaeus haberet
campus, ubi hae nuper Thebarum foedera plagae?’
haec simul ostentans quaesitaque praemia laudum
dat sociis, sequitur neglectus Agyllea thorax.
910
Sunt et qui nudo subeant concurrere ferro,
iamque aderant instructi armis Epidaurins Agreus
et nondum fatis Dircaeus agentibus exsul,
dux vetat Iasides: ‘manet ingens copia leti,
o iuvenes! servate animos avidumque furorem
915
sanguinis adversi, tuque o, quem propter avita
iugera, dilectas cui desolavimus urbes,
ne, precor, ante aciem ius tantum casibus esse
fraternisque sinas — abigant hoc numina! — votis.’
