Kitap 6
sive putant, rapit attonitos fuga caeca metusque
600
congregat, et longum dant cornua mixta fragorem.
effugit hic oculos rapida puer ocior aura
Maenalius, quem deinde gradu premit horridus Idas
inspiratque umero, flatuque et pectoris umbra
terga premit, post ambiguo discrimine tendunt
605
Phaedimus atque Dymas, illis celer imminet Alcon.
flavus ab intonso pendebat vertice crinis
Arcados; hoc primis Triviae pascebat ab annis
munus et, Ogygio victor cum Marte redisset,
nequiquam patriis audax promiserat aris.
610
tunc liber nexu lateque in terga solutus
occursu zephyri retro fugit et simul ipsum
impedit infestoque volans obtenditur Idae.
inde dolum iuvenis fraudique adcommoda sensit
tempora; iam finem iuxta, dum limina victor
615
Parthenopaeus init, correpto crine reductum
occupat, et longae primus ferit ostia portae.
Arcades arma fremunt, armis defendere regem,
ni raptum decus et meriti reddantur honores,
contendunt totoque parant descendere circo.
620
sunt et quis Idae placeat dolus, ipse regesta
Parthenopaeus humo vultumque oculosque madentes
obruit, accessit lacrimarum gratia formae,
pectora nunc maerens, nunc ora indigna cruento
ungue secat meritamque comam, furit undique clamor
625
dissonus, ambiguumque senis cunctatur Adrasti
consilium, tandem ipse refert: ‘compescite litem,
o pueri! virtus iterum temptanda; sed ite
limite non uno, latus hoc conceditur Idae,
tu diversa tene, fraus cursibus omnis abesto.’
630
Audierant, dictoque manent, mox numina supplex
affatu tacito iuvenis Tegeaeus odorat:
‘diva potens nemorum, tibi enim hic, tibi crinis honori
debitus, eque tuo venit haec iniuria voto,
si bene quid genetrix, si quid venatibus ipse
635
promerui, ne, quaeso, sinas hoc omine Thebas
ire nec Arcadiae tantum meruisse pudorem.’
auditum manifesta fides: vix campus euntem
sentit, et exilis plantis intervenit aer,
