Kitap 6
tunc aperit, quis fulmen agat, quis sidera ducat
360
spiritus, unde animi fluviis, quae pabula ventis,
quo fonte immensum vivat mare, quae via solis
praecipitet noctem, quae porrigat, imane tellus
an media et rursus mundo succincta latenti.
finis erat, differt avidas audire sorores,
365
dumque chelyn lauro textumque inlustre coronae
subligat et picto discingit pectora limbo,
haud procul Herculeam Nemcen clamore reductus
aspicit atque illic ingens certaminis instar
quadriiugi. noscit cunctos, et forte propinquo
370
constiterant Admetus et Amphiaraus in arvo.
tunc secum: ‘quisnam iste duos, fidissima Phoebi
nomina, commisit deus in discrimina reges?
ambo pii cariquc ambo; nequeam ipse priorem
dicere. Peliacis hic cum famularer in arvis —
375
sic Iovis imperia et nigrae voluere Sorores —
tura dabat famulo nec me sentire minorem
ausus; at hic tripodum comes et pius artis alumnus
aetheriae. potior meritis tamen ille, sed huius
extrema iam fila colu; datur ordo senectae
380
Admeto serumque mori; tibi nulla supersunt
gaudia, nam Thebae iuxta et tenebrosa vorago.
scis miser, et nostrae pridem cecinere volucres.’
dixit, et os fletu paene inviolabile tinctus
extemplo Nemeen radiante per aera saltu
385
ocior et patrio venit igne suisque sagittis,
ipse olim in terris, caelo vestigia durant,
claraque per zephyros etiamnum semita lucet.
Et iam sortitus Prothous versarat aena
casside, iamque locus cuique est et liminis ordo.
390
terrarum decora ampla viri, decora aequa iugales,
divum utrumque genus, stant uno margine clausi
spesque audaxque una metus et fiducia pallens.
nil fixum cordi: pugnant exire .paventque,
concurrit summos animosum frigus in artus.
395
qui dominis, idem ardor equis; face lumina surgunt,
ora sonant morsu, spumisque et sanguine ferrum
uritur, impulsi nequeunt obsistere postes
claustraque, compressae transfumat anhelitus irae.
