Kitap 5
inferor. ille quidem dudum — quis magna tuenti
somnus? — agit versans secum, etsi lata recessit
urbe domus, quinam strepitus, quae murmura noctis,
cur fremibunda quies? trepido scelus ordine pando,
quis dolor, unde animi: 'vis nulla arcere furentes;
245
hac sequere, o miserande; premunt aderuntque moranti,
et mecum fortasse cades' his motus et artus
erexit stratis, ferimur per devia vastae
urbis et ingentem nocturnae caedis acervum
passim, ut quosque sacris crudelis vespera lucis
250
straverat, occulta speculamur nube latentes,
hic impressa toris ora exstantesque reclusis
pectoribus capillos magnarum et fragmina trunca
hastarum et ferro laceras per corpora vestes,
crateras pronos epulasque in caede natant.es
255
cernere erat, iugulisque modo torrentis apertis
sanguine permixto redeuntem in pocula Bacchum,
hic iuvenum manus et nullis violabilis armis
turba senes, positique patrum super ora gementum
semineces pueri trepidas in limine vitae
260
singultant animas, gelida non sacvius Ossa
luxuriant Lapitharum epulae, si quando profundo
Nubigenae caluere mero; vix primus ab ira
pallor, et impulsis surgunt ad proelia mensis.
Tunc primum sese trepidis sub nocte Thyoneus
265
detexit, nato portans extrema Thoanti
subsidia, et multa subitus cum luce refulsit,
adgnovi: non ille quidem turgentia sertis
tempora nec flava crinem destrinxerat uva:
nubilus indignumque oculis liquentibus imbrem
270
adloquitur: ‘dum fata dabant tibi, nate, potentem
Lemnon et externis etiam servare timendam
gentibus, haud umquam iusto mea cura labori
destitit: absciderunt tristes crudelia Parcae
stamina, nec dictis, supplex quae plurima fudi
275
ante Iovem frustra, lacrimisque avertere luctus
contigit; infandum natae concessit honorem,
adcelerate fugam, tuque, o mea digna propago,
hac rege, virgo, patrem, gemini qua bracchia muri
litus eunt: illa, qua rere silentia, porta
280
