Kitap 5
pectora congestisque avidae simul undique dextris
perfringunt, ae dulce nefas in sanguine vivo
coniurant, matremque recens circumvolat umbra,
talia cernenti mihi quantus in ossibus horror,
quisve per ora color! qualis cum cerva cruentis
165
circumventa lupis, nullum cui pectore molli
robur et in volucri tenuis fiducia cursu,
praecipitat suspensa fugam, iamiamque teneri
credit et elusos audit concurrere morsus.
Illi aderant, primis iamque offendere carinae
170
litoribus, certant saltu contingere terram
praecipites, miseri, quos non aut horrida virtus
Marte sub Odrysio, aut medii inclementia ponti
hauserit! alta etiam superum delubra vaporant
promissasque trahunt pecudes: niger omnibus aris
175
ignis, et in nullis spirat deus integer extis.
tardius umenti noctem deiecit Olympo
Iuppiter et versum miti, reor, aethera cura
sustinuit, dum fata vetat, nec longius umquam
cessavcre novae perfecto sole tenebrae.
180
sera tamen mundo venerunt astra, sed illis
et Paros et nemorosa Thasos crebraeque relucent
Cyelades; una gravi penitus latet obruta caelo
Lemnos, in hanc tristes nebulae,et plagacaeca superne
texitur, una vagis Lemnos non agnita nautis.
185
iam domibus fusi et nemorum per opaea sacrorum
ditibus indulgent epulis vacuantque profundo
aurum immane mero, dum quae per Strymona pugnae,
quis Rhodope gelidove labor sudatus in Haemo,
enumerare vacat, nec non, manus impia, nuptae
190
serta inter festasque dapes quo maxima cultu
quaeque iacent; dederat mites Cytherea suprema
nocte viros longoque brevem post tempore pacem
nequiquam et miseros perituro adflaverat igni.
conticuere chori, dapibus ludoque licenti
195
fit modus et primae decrescunt murmura noctis,
cum consanguinei mixtus caligine Leti
rore madens Stygio morituram amplectitur urbem
Somnus et implacido fundit gravia otia cornu
secernitque viros, vigilant nuptaeque nurusque
200
