Kitap 5
illa redit querulaeque domus mirata quietem
iam stupet impendens advectosque horrida maesto
excutit ore cibos, cum solus in arbore paret
sanguis et errantes per capta cubilia plumae.
Ut laceros artus gremio miseranda recepit
605
intexitque comis, tandem laxata dolori
vox invenit iter, gemitusque in verba soluti:
‘o mihi desertae natorum dulcis imago,
Archemore, o rerum et patriae solamen ademptae
servitiique decus, qui te, mea gaudia, sontes
610
exstinxere dei, modo quem digressa reliqui
lascivum et prono vexantem gramina cursu?
heu ubi siderei vultus? ubi verba ligatis
imperfecta sonis risusque et murmura soli
intellecta mihi? quotiens tibi Lemnon et Argo
615
sueta loqui et longa somnum suadere querella!
sic equidem luctus solabar et ubera parvo
iam materna dabam, cui nunc venit inritus orbae
lactis et infelix in vulnera liquitur imber.
nosco deos: o dura mei praesagia somni
620
nocturnique metus, et numquam impune per umbras
attonitae mihi visa venus! quos arguo divos?
ipsa ego te — quid enim timeam moritura fateri? —
exposui fatis, quae mentem insania traxit?
tantane me tantae tenuere oblivia curae?
625
dum patrios casus famaeque exorsa retracto
ambitiosa meae — pietas haec magna fidesque
! — cxsolvi tibi, Lemne, nefas; ubi letifer anguis,
ferte, duces, meriti si qua est mihi gratia duri,
si quis honos dictis, aut vos exstinguite ferro,
630
ne tristes dominos orbamque inimica revisam
Eurydicen, quamquam haud illi mea cura dolendo
cesserit, hocne ferens onus inlaetabile matris
transfundam gremio? quae me prius ima sub umbras
mergat humus?’ simul haec terraque et sanguine voltum
635
sordida magnorum circa vestigia regum
vertitur, et tacite maerentibus imputat undas.
Et iam sacrifici subitus per tecta Lycurgi
nuntius implerat lacrimis ipsumque domumque,
ipsum adventantem Persei vertice sancto
640
