Kitap 5
librati saliunt portarum in claustra molares.
cassa ducis virtus: iam mollia colla refusus
in tergum serpens venientem evaserat ictum,
dat sonitum tellus, nemorumque per avia densi
dissultant nexus.at non mea vulnera clamat
565
et trabe fraxinea Capaneus subit obvius ‘umquam
effugies, seu tu pavidi ferus incola luci,
sive deis, utinamque deis, concessa voluptas,
non, si consertum super haec mihi membra Giganta
subveheres.’ volat hasta tremens et hiantia monstri
570
ora subit linguaeque secat fera vinela trisulcae,
perque iubas stantes capitisque insigne corusci
emicat, et nigri sanie perfusa cerebri
Agitur alta solo. longus vix tota peregit
membra dolor, rapido celer ille volumine telum
575
circuit avulsumque ferens in opaca refugit
templa dei; hic magno tellurem pondere mensus
implorantem animam dominis adsibilat aris.
illum et cognatae stagna indignantia Lernae,
floribus et vernis adsuetae spargere Nymphae,
580
et Nemees reptatus ager, lucosque per omnis
silvicolae fracta gemuistis harundine, Fauni,
ipse etiam e summa iam tela poposcerat aethra
Iuppiter, et dudum nimbique hiemesque coibant,
ni minor ira deo gravioraque tela mereri
585
servatus Capaneus; moti tamen aura cucurrit
fulminis et summas libavit vertice cristas.
Iamque pererratis infelix Lemnia campis,
liber ut angue locus, modico super aggere longe
pallida sanguineis infectas roribus herbas
590
prospicit, huc magno cursum rapit effera luctu
agnoscitque nefas, terraeque inlisa nocenti
fulminis in morem non verba in funere primo,
non lacrimas habet: ingeminat misera oscula tantum
incumbens animaeque fugam per membra tepentem
595
quaerit hians, non ora loco, non pectora restant,
rapta cutis, tenuia ossa patent nexusque madentes
sanguinis imbre novi, totumque in vulnere corpus,
ac velut aligerae sedem fetusque parentis
cum piger umbrosa populatus in ilice serpens,
600
