Kitap 5
illos e seopulis et summo vertice montis
spumea porreeti dirimentes terga profundi
prosequimur visu, donec lassavit euntes
lux oculos longumque polo contexere visa est
aequor et extremi pressit freta margine caeli.
485
Fama subit portus, vectum trans alta Thoanta
fraterna regnare Chio, mihi erimina nulla,
et vacuos arsisse rogos; fremit impia plebes,
sontibus accensae stimulis facinusque reposeunt.
quin etiam occultae vulgo increbrescere voces:
490
‘solane fida suis, nos autem in funera laetae 1?
non deus haec latumque? quid imperat urbe nefanda?’
talibus exanimis dictis — et triste propinquat
supplicium, nec regna iuvant — vaga litora furtim
incomitata sequor funestaque moenia linquo,
495
qua fuga nota patris; sed non iterum obvius Euhan,
nam me praedonum manus hue adpulsa tacentem
abripit et vestras famulam transmittit in oras.’
Talia Lernaeis iterat dum regibus exsul
Lemnias et longa solatur damna querella,
500
immemor absentis — sic di suasistis! — alumni,
ille graves oeulos languentiaque ora comanti
mergit humo, fessusque diu puerilibus actis
labitur in somnos, prensa manus haeret in herba.
Interea campis, nemoris sacer horror Achaei,
505
terrigena exoritur serpens, tractuque soluto
immanem sese vehit ac post terga relinquit,
livida fax oculis, tumidi stat in ore veneni
spuma virens, ter lingua vibrat, terna agmina adunci
dentis, et auratac crudelis gloria fronti
510
prominet. Inachii sanctum dixere Tonanti
agricolae, cui cura loci et silvestribus aris
pauper honos; nunc ille dei circumdare templa
orbe vago labens, miserae nunc robora silvae
atterit et vastas tenuat complexibus ornos;
515
saepe super fluvios geminae iacet aggere ripae
continuus, squamisque incisus adaestuat amnis,
sed nunc, Ogygii iussis quando omnis anhelat
terra dei trepidaeque latent in pulvere Nymphae,
saevior anfractu laterum sinuosa retorquens
520
