Kitap 4
‘tempora, nec miserae placeant insignia formae
te sine: sat dubium coetu solante timorem
fallere et incultos aris advertere crines.
scilicet—infandum 1!—. cum tu eludare minanti
casside ferratusque sones. ego divitis aurum
205
Harmoniae dotale geram? dabit aptior ista
fors deus. Argolicasque habitu praestabo maritas,
cum regis coniunx, cum te mihi sospite templa
votivis implenda choris: nunc induat illa,
quae petit et bellante potest gaudere marito.’
210
sic Eriphylaeos aurum fatale penates
inrupit scelerumque ingentia semina movit,
et grave Tisiphone risit gavisa futuris.
Taenariis hic celsus equis, quam dispare coetu
Cyllarus ignaro generarat Castore prolem,
215
quassat humum; vatem cultu Parnassia monstrant
vellera: frondenti crinitur cassis oliva
albaque puniceas interplicat infula cristas,
arma simul pressasque iugo moderatur habenas.
hinc atque inde morae iaculis, et ferrea curru
220
silva tremit; procul ipse gravi metuendus in hasta
eminet et clipeo victum Pythona coruscat.
huius Apollineae currum comitantur Amyclae,
quos Pylos et dubiis Malea vitata carinis
plaudentique habiles Caryae resonare Dianae,
225
quos Pharis volucrumque parens Cythereia Messe,
Taygetique phalanx et oloriferi Eurotae
dura manus, deus ipse viros in pulvere crudo
Arcas alit nudaeque modos virtutis et iras
ingenerat; vigor inde animis et mortis honorae
230
dulce sacrum, gaudent natorum fata parentes
hortanturque mori, deflent iamque omnis ephebum
turba, coronato contenta est funere mater,
frena tenent duplexque inserto missile nodo,
exserti ingentes umeros, chlamys horrida pendet,
235
et cono Ledaeus apex. non hi tibi solum,
Amphiarae, merent: auget resupina maniplos
Elis, depressae populus subit incola Pisae,
qui te. flave, natant terris, Aiphee, Sicanis
advena, tam longo non umquam infecte profundo.
240
