Kitap 4
proxima natarum manus est fletique nepotes,
hic orbam Autonoen et anhelam cernimus Ino
respectantem arcus et ad ubera dulce prementem
pignus et oppositis Semelen a ventre lacertis.
Penthea iam fractis genetrix Cadmeia thyrsis
565
iamque remissa deo pectusque adaperta cruentum
insequitur planctu; fugit ille avia Lethes
et Stygios super usque lacus, ubi mitior illum
fiet pater et lacerum componit corpus Echion.
tristem nosco Lycum dextramque in terga reflexum
570
Aeoliden, umero iactantem funus onusto.
necdum ille aut habitus aut versae crimina formae
mutat Aristaeo genitus: frons aspera cornu,
tela manu, reicitque canes in vulnus hiantes.
ecce autem magna subit invidiosa caterva
575
Tantalis et tumido percenset funera luctu,
nil deiecta malis; iuvat effugisse deorum
numina et insanae plus iam permittere linguae.’
Talia dum patri canit intemerata sacerdos,
illius elatis tremefacta adsurgere vittis
580
canities tenuesque impelli sanguine vultus,
nec iam firmanti baculo nec virgine fida
nititur, erectusque solo ‘desiste canendo.
nata’ ait, ‘externae satis est mihi lucis, inertes
discedunt nebulae, et vultum niger exsilit aer.
585
umbrisne an supero dimissus Apolline complet
spiritus? en video quaecumque audita, sed ecce
maerent Argolici deiecto lumine manes!
torvus Alias Proctusque nocens mitisque Phoroneus
truncatusque Pelops et saevo pulvere sordens
590
Oenomaus largis umectant imbribus ora.
auguror hinc Thebis belli meliora. Quid autem
hi grege condenso, quantum arma et vulnera monstrant.
pugnaces animae, nobis in sanguine multo
oraque pectoraque et falso clamore levatas
595
intendunt sine pace manus? rex, fallor, an hi sunt
quinquaginta illi? cernis Chthoniumque Chrominque
Phegeaque et nostra praesignem Maeona lauro,
ne saevite, duces, nihil hic mortalibus ausum,
credite, consiliis: hos ferrea neverat annos
600
