Kitap 3
certetis; sic Fata mihi nigraeque Sororum
iuravere colus: manet haec ab origine mundi
fixa dies bello, populique in proelia nati.
quodni me veterum poenas sancire malorum
gentibus et diros sinitis punire nepotes—
245
arcem hanc aeternam, gentis sacraria nostrae,
testor et Elvsios, etiam mihi numina, fontes—,
ipse manu Thebas correptaque moenia fundo
excutiam versasque solo super Inacha tecta
effundam turres aut stagna in caerula verram
250
imbre superiecto, licet ipsa in turbine rerum
Iuno suos colles templumque amplexa laboret.’
dixit, et attoniti iussis, mortalia credas
pectora, sic cuncti vocemque animosque tenebant.
non secus ac longa ventorum pace solutum
255
aequor et imbelli recubant ubi litora somno,
silvarumque comas et abacto flamine nubes
mulcet iners aestas; tunc stagna lacusque sonori
detumuere, tacent exusti solibus amnes.
Gaudet ovans iussis et adhuc temone calenti
260
fervidus in laevum torsit Gradivus habenas.
iamque iter extremum caelique abrupta tenebat,
cum Venus ante ipsos nulla formidine gressum
figit equos; cessere retro iamiamque rigentes
suppliciter posuere iubas. tune pectora summo
265
adclinata iugo voltumque obliqua madentem
incipit—-interea dominae vestigia iuxta
spumantem proni mandunt adamanta iugales—:
‘bella etiam in Thebas, socer o pulcherrime, bella
ipse paras ferroque tuos abolere nepotes?
270
nec genus Harmoniae nec te conubia caelo
festa nec hae quicquam lacrimae, furibunde, morantur?
criminis haec merces? hoc fama pudorque relictus,
hoc mihi Lemniacae de te meruere catenae?
perge libens; at non eadem Volcania nobis
275
obsequia, et laesi servit tamen ira mariti!
illum ego perpetuis mihi desudare caminis
si iubeam vigilesque operi transmittere noctes,
gaudeat ornatusque novos ipsique laboret
arma tibi; tu—sed scopulos et aena precando
280
