Kitap 3
nobilitas: sed enim ipse manu praegressus avorum
facta, diu tuto superum contemptor et aequi
impatiens largusque animae, modo suaserit ira—,
unus ut e silvis Pholoes habitator opacae
inter et Aetnaeos aequus consurgere fratres,
605
ante fores, ubi turba ducum vulgique frementis,
Amphiarae, tuas " quae tanta ignavia " clamat,
‘Inachidae vosque o socio de sanguine Achivi?
unius—heu pudeat!—plebeia ad limina civis
tot ferro accinetae gentes animisque paratae
610
pendemus? non si ipse cavo sub vertice Cirrhae,
quisquis is est. timidis famaeque ita visus, Apollo
mugiat insano penitus seclusus in antro,
exspectare queam, dum pallida virgo tremendas
nuntiet ambages, virtus mihi numen et ensis,
615
quem teneo! iamque hic timida cum fraude sacerdos
exeat, aut hodie, volucrum quae tanta potestas,
experiar.’ laetum fremit adsensuque furentem
implet Achaea manus, tandem prorumpere adactus
Oeclides: ‘alio curarum agitante tumultu
620
non equidem effreno iuvenis clamore profani
dictorumque metu. licet hic insana minetur,
elicior tenebris; alio mihi debita fato
summa dies, vetitumque dari mortalibus armis,
sed me vester amor nimbisque arcana profari
625
Phoebus agit; vobis ventura atque omne. quod ultra est.
pandere maestus eo; nam te. vesane. moueri
ante nefas, unique tacet tibi noster Apollo.
quo, miseri, fatis superisque obstantibus arma,
quo rapitis? quae vos Furiarum verbera caecos
630
exagitant? adeone animarum taedet? et Argos
exosi? nil dulce domi r nulla omina curae?
quid me Persei secreta ad culmina montis
ire gradu trepido superumque inrumpere coetus
egistis? potui pariter nescire, quis armis
635
casus, ubi atra dies, quae fati exordia cunctis,
quae mihi. consulti testor penetralia mundi
et volucrum adfatus et te, Thymbraee, vocanti
non alias tam saeve mihi, quae signa futuri
pertulerim: vidi ingentis portenta ruinae,
640
