Kitap 3
dum trepidi exsanguesque metu, dum funera portant,
nunc, socer, haec dum non manus excidit; ipse ego fessus
quinquaginta illis heroum immanibus umbris
vulneraque ista ferens putri insiccata cruore
protinus ire peto!’ trepidi de sedibus adstant
365
Inachidae, cunctisque prior Cadmeius heros
accurrit vultum deiectus et ‘o ego divis
invisus vitaeque nocens haec vulnera cerno
integer! hosne mihi reditus, germane, parabas?
in me haec tela mei ! pro vitae foeda cupido!
370
infelix, fratri facinus tam grande negavi,
et nunc vestra quidem maneant in pace quieta
moenia, nec vobis tanti sim causa tumultus
hospes adhuc, scio—nec me adeo res dextra levavit—,
quam durum natis, thalamo quam triste revelli,
375
quam patria; non me ullius domus anxia culpet
respectentve truces obliquo lumine matres,
ibo libens certusque mori, licet optima coniunx
auditusque iterum revocet socer; hunc ego Thebis,
hunc, germane, tibi iugulum et tibi, maxime Tydeu,
380
debeo.’ sic variis pertemptat pectora dictis
obliquatque preces, commotae questibus irae
et mixtus lacrimis caluit dolor; omnibus ultro
non iuvenum modo, sed gelidis et inertibus aevo
pectoribus mens una subit, viduare penates,
385
finitimas adhibere manus, iamque ire. sed altus
consiliis pater imperiique haud flectere molem
inscius: ‘ista quidem superis curaeque medenda
linquite. quaeso, meae, nec te germanus inulto
sceptra geret, neque nos avidi promittere bellum.
390
at nunc egregium tantoque in sanguine ovantem
excipite Oeniden, animosaque pectora laxet
sera quies: nobis dolor haud rationis egebit.’
Turbati extemplo comites et pallida coniunx
Tydea circum omnes fessum bellique viaeque
395
stipantur. laetus mediis in sedibus aulae
constitit, ingentique exceptus terga columna,
vulnera dum lymphis Epidaurius eluit Idmon,
nunc velox ferro, nunc ille tepentibus herbis
mitior, ipse alta seductus mente renarrat
400
