Kitap 2
qualia per Rhodopen rabido convivia coetu
Bistones aut mediae ponunt convallibus Ossae.
illis semianimum pecus excussaeque leonum
ore dapes, et lacte novo domuisse furorem
luxus: at Ogygii si quando adflavit Iacchi
85
saevus odor, tunc saxa manu, tunc pocula pulchrum
spargere et immerito sociorum sanguine fuso
instaurare diem festasque reponere mensas.
Nox ea, cum tacita volucer Cyllenius aura
regis Echionii stratis adlapsus, ubi ingens
90
fuderat Assyriis exstructa tapetibus alto
membra toro. pro gnara nihil mortalia fati
corda sui! capit ille dapes, habet ille soporem,
tunc senior quae iussus agit, neu falsa videri
noctis imago queat, longaevi vatis opacos
95
Tiresiae vultus vocemque et vellera nota
induitur, mansere comae propexaque mento
canities pallorque suus, sed falsa cucurrit
infula per crines, glaucaeque innexus olivae
vittarum provenit honos: dehinc tangere ramo
100
pectora et has visus fatorum expromere voces:
‘non somni tibi tempus, iners, qui nocte sub alta,
germani secure, iaces, ingentia dudum
acta vocant rerumque graves, ignave, paratus,
tu, veluti magnum si iam tollentibus austris
105
Ionium nigra iaceat sub nube magister
immemor armorum versantisque aequora clavi,
cunctaris. iamque ille novis—scit Fama—superbit
conubiis viresque parat, quis regna capessat,
quis neget, inque tua senium sibi destinat aula.
110
dant animos socer augurio fatalis Adrastus
dotalesque Argi, nec non in foedera vitae
pollutus placuit fraterno sanguine Tydeus.
hinc tumor, et longus fratri promittens exsul,
ipse deum genitor tibi me miseratus ab alto
115
mittit: habe Thebas, caecumque cupidine regni
ausurumque eadem germanum expelle, nec ultra
fraternos inhiantem obitus sine fidere coeptis
fraudibus aut Cadmo dominas inferre Mycenas.’
Dixit, et accedens—etenim iam pallida turbant
120
