Kitap 2
tot queritur cessare manus: non segnior ardet
huc illuc clipeum obiectam, seque ipse recedens
circuit, interdum trepidis occurrit et instat
spicula devellens, clipeo quae plurima toto
fixa tremunt armantque virum saepe aspera passum
605
volnera, sed nullum vitae in secreta receptum
nee mortem sperare valet. rotat ipse furentem
Deilochum, comitemque illi iubet ire sub umbras
Phegea sublata minitantem bella securi
Dircaeumque Gyan et Echionium Lycophontem.
610
iam trepidi sese quaerunt numerantque, nec idem
caedis amor, tantamque dolent rarescere turbam.
Ecce Chromis Tyrii demissus origine Cadmi—
hunc utero quondam Dryope Phoenissa gravato
rapta repente choris onerisque oblita ferebat,
615
dumque trahit prensis taurum tibi cornibus, Euhan,
procidit impulsus nimiis conatibus infans—
tunc audax iaculis et capti pelle leonis
pinea nodosae quassabat robora clavae
increpitans: ‘unusne, viri, tot caedibus unus
620
ibit ovans Argos? vix credet fama reverso!
heus socii, nullaene manus, nulla arma valebunt?
haec regi promissa, Cydon, haec, Lampe, dabamus?’
dum clamat, subit ore cavo Teumesia coruus,
nec prohibent fauces; atque illi voce repleta
625
intercepta natat prompto in sanguine lingua.
stabat adhuc, donec transmissa morte per artus
labitur immorsaque cadens obmutuit hasta.
vos quoque, Thespiadae, cur infitiatus honora
arcuerim fama? fratris moribunda levabat
630
membra solo Periphas—nil indole clarius illa
nec pietate fuit—, laeva marcentia colla
sustentans dextraque latus; singultibus artum
exhaurit thoraca dolor, nec vincla coercent
undantem fletu galeam, eum multa gementi
635
pone gravis curvas perfringit lancea costas.
exit et in fratrem, cognataque pectora telo
conserit; ille oculos etiamnum in luce natantes
sistit et aspecta germani morte resolvit.
at cui vita recens et adhuc in vulnere vires
640
