Kitap 2
mater et ex imis auditus forte tenebris
offendat sacer ille senex! iam pectora volgi
adsuevere iugo: pudet heu! plebisque patrumque,
ne totiens incerta ferant mutentque gementes
imperia et dubio pigeat parere tyranno.
445
non parcit populis regnum breve; respice, quantus
horror et attoniti nostro in discrimine cives!
hosne ego, quis certa est sub te duce poena, relinquam?
iratus, germane, venis, fac velle: nec ipsi,
si modo notus amor meritique est gratia, patres
450
reddere regna sinent.’ non ultra passus et orsa
iniecit mediis sermonibus obvia: ‘reddes,"
ingeminat, " reddes: non si te ferreus agger
ambiat aut triplices alio tibi carmine muros
Amphion auditus agat, nil tela nec ignes
455
obstiterint, quin ausa luas nostrisque sub armis
captivo moribundus humum diademate pulses,
tu merito; ast horum miseret, quos sanguine viles
coniugibus natisque infanda ad proelia raptos
proicis excidio, bone rex. o quanta Cithaeron
460
funera sanguineusque vadis, Ismene, rotabis!
haec pietas, haec magna fides! nec crimina gentis
mira equidem duco: sic primus sanguinis auctor
incestique patrum thalami; sed fallit origo:
Oedipodis tu solus eras, haec praemia morum
465
ac sceleris, vidente, feres! nos poscimus annum;
sed moror.’ haec audax etiamnum in limine retro
vociferans iam tunc impulsa per agmina praeceps
evolat. Oeneae vindex sic ille Dianae
erectus saetis et aduncae fulmine malae,
470
cum premeret Pelopea phalanx, saxa obvia volvens
fractaque perfossis arbusta Acheloia ripis,
iam Telamona solo, iam stratum Ixiona linquens
te, Meleagre, subit: ibi demum cuspide lata
haesit et obnixo ferrum laxavit in armo.
475
talis adhuc trepidum linquit Calydonius heros
concilium infrendens. ipsi ceu regna negentur,
festinatque vias ramumque precantia olivae
abicit, attonitae tectorum e limine summo
aspectant matres, saevoque infanda precantur
480
