Kitap 2
fors aderit lux illa tibi, qua moenia cernes
coniugis et geminas ibis regina per urbes.’
Sic ait, et caro raptim se limine profert.
Tydea iam socium coeptis, iam pectore fido
aequantem ruras—tantus post iurgia mentes
365
vinxit amor—socerumque adfatur tristis Adrastum.
fit mora consilio, cum multa moventibus una
iam potior cunctis sedit sententia, fratris
pertemptare fidem tutosque in regna precando
explorare aditus, audax ea munera Tydeus
370
sponte subit: nec non et te, fortissime gentis
Aetolum, multum lacrimis conata morari
Deipyle. sed iussa patris tutique regressus
legato iustaeque preces vicere sororis.
Iamque emensus iter silvis ac litore durum,
375
qua Lernaea palus ambustaque sontibus alte
intepet hydra vadis, et qua vix carmine raro
longa sonat Nemee nondum pastoribus ausis,
qua latus Eoos Ephyres quod vergit ad curos
Sisyphiique sedent portus irataque terrae
380
curva Palaemonio secluditur unda Lechaeo.
hinc praeterveetus Nisum et te, mitis Eleusin,
laevus abit, iamque arva gradu Teumesia et arces
intrat Agenoreas; ibi durum Eteoclea cernit
sublimem solio saeptumque horrentibus armis.
385
iura ferus populo trans legem ac tempora regni
iam fratris de parte dabat: sedet omne paratus
in facinus queriturque fidem tam sero reposci.
Constitit in mediis—ramus manifestat olivae
legatum—causasque viae nomenque rogatus
390
edidit: utque rudis fandi pronusque calori
semper erat, iustis miscens tamen aspera coepit:
‘si tibi plana fides et dicti cura maneret
foederis, ad fratrem completo iustius anno
legatos hinc ire fuit teque ordine certo
395
fortunam exuere et laetum descendere regno,
ut vagus ille diu passusque haud digna per urbes
ignotas pactae tandem succederet aulae.
sed quia dulcis amor regni blandumque potestas.
posceris: astriferum iam velox circulus orbem
400
