Kitap 2
Interea gelidis Maiā satus aliger umbris
iussa gerens magni remeat Iovis; undique pigrae
ire vetant nubes et turbidus implicat aer.
nec zephyri rapuere gradum, sed foeda silentis
aura poli. Styx inde novem circumflua campis,
5
hinc obiecta vias torrentum incendia cludunt.
pone senex trepida succedit Laius umbra
vulnere tardus adhuc; capulo nam largius illi
transabiit animam cognatis ictibus ensis
impius, et primas Furiarum pertulit iras;
10
it tamen et medica firmat vestigia virga,
tum steriles luci possessaque manibus arva
et ferrugineum nemus adstupet, ipsaque Tellus
miratur patuisse retro, nec livida tabes
invidiae functis quamquam et iam lumine cassis
15
defuit, unus ibi ante alios, cui laeva voluntas
semper et ad superos—hinc et gravis exitus aevi—
insultare malis rebusque aegrescere laetis,
‘vade " ait, " o felix, quoscumque vocaris in usus,
seu Iovis imperio, seu maior adegit Erinys
20
ire diem contra, seu te furiata sacerdos
Thessalis arcano iubet emigrare sepulcro,
heu dulces visure polos solemque relictum
et virides terras et puros fontibus amnes,
tristior has iterum tamen intrature tenebras.’
25
illos ut caeco recubans in limine sensit
Cerberus atque omnes capitum subrexit hiatus
saevus et intranti populo; iam nigra tumebat
colla minax, iam sparsa solo turbaverat ossa,
ni deus horrentem Lethaeo vimine mulcens
30
ferrea tergemino domuisset lumina somno.
Est locus—Inachiae dixerunt Taenara gentes—,
qua formidatum Maleae spumantis in auras
it caput et nullos admittit culmine visus,
stat sublimis apex ventosque imbresque serenus
35
despicit et tantum fessis insiditur astris.
illic exhausti posuere cubilia venti,
fulminibusque iter est 2; medium cava nubila montis
insumpsere latus, summos nec praepetis alae
plausus adit colles, nec rauca tonitrua pulsant.
40
