Kitap 12
servatura legit, mox tandem voce reversa:
‘hunc ego te, coniunx, ad debita regna profectum
ductorem belli generumque potentis Adrasti
aspicio, talisque tuis occurro triumphis?
huc adtolle genas defectaque lumina: venit
325
ad Thebas Argia tuas; age, moenibus indue
et patrios ostende lares et mutua redde
hospitia, heu quid ago? proiectus caespite nudo
hoc patriae telluris habes, quae iurgia? certe
imperium non frater habet, nullasne tuorum
330
movisti lacrimas? ubi mater, ubi inclyta fama
Antigone? mihi nempe iaces, mihi victus es uni
! dicebam: quo tendis iter? quid sceptra negata
poscis? habes Argos, soceri regnabis in aula;
hic tibi longus honos, hic indivisa potestas.
335
quid queror? ipsa dedi bellum maestumque rogavi
ipsa patrem, ut talem nunc te complexa tenerem,
sed bene habet, superi, gratum est, Fortuna; peracta
spes longinqua viae: totos invenimus artus,
ei mihi, sed quanto descendit vulnus hiatu!
340
hoc frater? qua parte, precor, iacet ille nefandus
praedator? vincam volucres — sit adire potestas —
excludamque feras; an habet funestus et ignes?
sed nec te flammis inopem tua terra videbit:
ardebis lacrimasque feres, quas ferre negatum
345
regibus, aeternumque tuo famulata sepulcro
durabit deserta fides, festisque dolorum
natus erit, parvoque torum Polynice fovebo.’
Ecce alios gemitus aliamque ad busta ferebat
Antigone miseranda facem, vix nacta petitos
350
moenibus egressus; illam nam tempore in omni
adtendunt vigiles et rex iubet ipse teneri,
contractaeque vices et crebrior excubat ignis,
ergo deis fratrique moras excusat et amens,
ut paulum immisso cessit statio horrida somno,
355
erumpit muris: fremitu quo territat agros
virginis ira leae, rabies cui libera tandem
et primus sine matre furor, nec longa morata est,
quippe trucem campum et, positus quo pulvere frater,
noverat: atque illam contra videt ire Menoetes,
360
