Kitap 11
tela cadunt, cunctantur equi, Fors ipsa repugnat.’
Nonnihil impulerat dubios, ni torva notasset
Tisiphone fraudes caelestique ocior igne
adforet increpitans: ‘quid belli obverteris ausis,
numen iners pacique datum? cede, improba: noster
485
hic campus nosterque dies; nunc sera nocentes
defendis Thebas. ubi tunc, cum bella cieret
Bacchus et armatas furiarent orgia matres?
aut ubi segnis eras, dum Martius impia serpens
stagna bibit, dum Cadmus arat, dum victa cadit Sphinx,
490
dum rogat Oedipoden genitor, dum lampade nostra
in thalamos Iocasta venit?’ sic urget, et ultro
vitantem aspectus etiam pudibundaque longe
ora reducentem premit adstridentibus hydris
intentatque faces; deiectam in lumina pallam
495
diva trahit magnoque fugit questura Tonanti.
Tunc vero accensae stimulis maioribus irae:
arma placent, versaeque volunt spectare cohortes,
instaurant crudele nefas; rex impius aptat
tela et funestae casum prior occupat hastae.
500
illa viam medium clipei conata per orbem
non perfert ictus atque alto vincitur auro.
tunc exsul subit et clare funesta precatur:
‘di, quos effosso non inritus ore rogavit
Oedipodes flammare nefas, non improba posco
505
vota: piabo manus et eodem pectora ferro
rescindam, dum me moriens hic sceptra tenentem
linquat et hunc secum portet minor umbra dolorem.’
hasta subit velox equitis femur inter equique ilia,
letum utrique volens 4; sed plaga sedentis
510
laxato vitata genu, tamen inrita voti
cuspis in obliquis invenit volnera costis.
it praeceps sonipes strictae contemptor habenae
arvaque sanguineo scribit rutilantia gyro.
exsultat fratris credens hunc ille cruorem:
515
credit et ipse metu; totis iamque exsul habenis
indulget, caecusque avidos inlidit in aegrum
cornipedem cursus, miscentur frena manusque
telaque, et ad terram turbatis gressibus ambo
praecipiant, ut nocte rates, quas nubilus auster
520
