Kitap 10
coeperat Ogygiae supra fastigia turris
arcanum mugire polus caelumque tenebris
auferri: tenet ille tamen, quas non videt, arces,
fulguraque attritis quotiens micuere procellis,
his ait, ‘in Thebas, his iam decet ignibus uti,
925
hinc renovare faces lassamque accendere quercum.’
talia dicentem toto Iove fulmen adactum
corripuit: primae fugere in nubila cristae,
et clipei niger umbo cadit, iamque omnia lucent
membra viri. cedunt acies, et terror utrimque,
930
quo ruat, ardenti feriat quas corpore turmas,
intra se stridere facem galeamque comasque
sentit, et urentem thoraca repellere dextra
conatus ferri cinerem sub pectore tractat.
stat tamen, extremumque in sidera versus anhelat,
935
pectoraque invisis obicit fumantia muris,
ne caderet: sed membra virum terrena relinquunt,
exuiturque animus; paulum si tardius artus
cessissent, potuit fulmen sperare secundum.
