Kitap 1
ultorem sperare Iovem, nova sontibus arma
iniciam regnis, totumque a stirpe revellam
exitiale genus, belli mihi semina sunto
Adrastus socer et superis adiuncta sinistris
conubia, hanc etiam poenis incessere gentem
245
decretum; neque enim arcano de pectore fallax
Tantalus et saevae periit iniuria mensae.’
Sic pater omnipotens, ast illi saucia dictis
flammato versans inopinum corde dolorem
talia Iuno refert: ‘mene, o iustissime divum,
250
me bello certare iubes? scis, semper ut arces
Cyclopum magnique Phoroneos inclyta fama
sceptra viris opibusque iuvem, licet improbus illic
custodem Phariae somno letoque iuvencae
exstinguas, saeptis et turribus aureus intres.
255
mentitis ignosco toris: illam odimus urbem.
quam vultu confessus adis, ubi conscia magni
signa tori tonitrus agis et mea fulmina torques,
facta luant Thebae: cur hostes eligis Argos?
quin age. si tanta est thalami discordia sancti,
260
et Samon et veteres armis exscinde Mycenas.
verte solo Sparten, cur usquam sanguine festo
coniugis ara tuae, cumulo cur turis Eoi
laeta calet? melius votis Mareotica fumant
Coptos et acrisoni lugentia flumina Nili.
265
quod si prisca luunt auctorum crimina gentes
subvenitque tuis sera haec sententia curis,
percensere aevi senium, quo tempore tandem
terrarum furias abolere et saecula retro
emendare sat est: iamdudum ab sedibus illis
270
incipe, fluctivaga qua praeterlabitur unda
Sicanios longe relegens Alpheos amores.
Arcades hic tua—nec pudor est—delubra nefastis
imposuere locis, illic Mavortius axis
Oenomai Geticoque pecus stabulare sub Haemo
275
dignius, abruptis etiamnum inhumata procorum
reliquiis trunca ora rigent, tamen hic tibi templi
gratus honos, placet Ida nocens mentitaque manes
Creta tuos. me Tantaleis consistere terris,
quae tandem invidia est? belli deflecte tumultus
280
