Kitap 1
igne noti? non si Phrygiae Tyriaeque sub unum
convertentur opes. loca dira arcesque nefandae
suffecere odio, furiisque immanibus emptum
Iam sorte carebat dilatus Polynieis honos, quis tunc tibi, saeve,
165
quis fuit ille dies, vacua cum solus in aula
respiceres ius omne tuum cunctosque minores,
et nusquam par stare caput? iam murmura serpunt
plebis Echioniae, tacitumque a principe vulgus
dissidet, et, qui mos populis, venturus amatur.
170
atque aliquis, cui mens humili laesisse veneno
summa nec impositos umquam cervice volenti
ferre duces, hancne Ogygiis, ait, ‘aspera rebus
fata tulere vicem, totiens mutare timendos
alternoque iugo dubitantia subdere colla?
175
partiti versant populorum fata manuque
fortunam fecere levem, semperne vicissim
exsulibus servire dabor? tibi. summe deorum
terrarumque sator, sociis hanc addere mentem
sedit? an inde vetus Thebis extenditur omen,
180
ex quo Sidonii nequiquam blanda iuvenci
pondera Carpathio iussus sale quaerere Cadmus
exsul Hyanteos invenit regna per agros,
fraternasque acies fetae telluris hiatu
augurium seros dimisit ad usque nepotes ':
185
cernis, ut erectum torva sub fronte minetur
saevior adsurgens dempto consorte potestas,
quas gerit ore minas, quanto premit omnia fastu!
hicne umquam privatus erit? tamen ille precanti
mitis et adfatu bonus et patientior aequi.
190
quid mirum? non solus erat. nos vilis in omnis
prompta manus casus, domino cuicumque parati,
qualiter hinc gelidus Boreas, hinc nubifer Eurus
vela trahunt, nutat mediae fortuna carinae,
—heu dubio suspensa metu tolerandaque nullis
195
aspera sors populis!—hic imperat, ille minatur.’
At Iovis imperio rapidi super atria caeli
lectus concilio divum convenerat ordo
interiore polo. spatiis hinc omnia iuxta,
primaeque occiduaeque domus et fusa sub omni
200
