Kitap 1
haec tum dira lues nocturno squalida passu
inlabi thalamis, animasque a stirpe recentes
abripere altricum gremiis morsuque cruento
devesei et multum patrio pinguescere luctu,
haud tulit armorum praestans animique Coroebus
605
seque ultro lectis iuvenum, qui robore primi
famam posthabita faciles extendere vita,
obtulit, illa novos ibat populata penates
portarum in bivio—lateri duo corpora parvum
dependent, et iam unca manus vitalibus haeret
610
ferratique ungues tenero sub corde tepescunt—:
obvius huic, latus omne virum stipante corona,
fit iuvenis, ferrumque ingens sub pectore duro
condidit, atque imas animae mucrone corusco
scrutatus latebras tandem sua monstra profundo
615
reddit habere Iovi. iuvat ire et visere iuxta
liventes in morte oculos uterique nefandam
proluviem et crasso squalentia pectora tabo,
qua nostrae cecidere animae, stupet Inacha pubes,
magnaque post lacrimas etiamnum gaudia pallent.
620
hi trabibus duris, solacia vana dolori,
proterere exanimos artus asprosque molares
deculcare genis: nequit iram explere potestas,
illam et nocturno circum stridore volantes
impastae fugistis aves, rabidamque canum vim
625
oraque sicca ferunt trepidorum inhiasse luporum,
saevior in miseros, fatis ultricis ademptae
Delius insurgit, summaque biverticis umbra
Parnassi residens arcu crudelis iniquo
pestifera arma iacit, camposque et celsa Cyclopum
630
tecta superiecto nebularum incendit amictu,
labuntur dulces animae, Mors fila Sororum
ense metit captamque tenens fert manibus urbem,
quaerenti, quae causa, duci, quis ab aethere laevus
ignis et in totum regnaret Sirius annum,
635
idem auctor Paean rursus iubet ire cruento
inferias monstro iuvenes, qui caede potiti,
fortunate animi longumque in saecula digne
promeriture diem! non tu pia degener arma
occulis aut certae trepidas occurrere morti.
640
