Kitap 1
frangitur omne nemus, rapiunt antiqua procellae
bracchia silvarum, nullisque aspecta per aevum
solibus umbrosi patuere aestiva Lycaei.
ille tamen, modo saxa iugis fugientia ruptis
miratus, modo nubigenas e montibus amnes
365
aure pavens passimque insano turbine raptas
pastorum pecorumque domos, non segnius amens
incertusque viae per nigra silentia vastum
haurit iter; pulsat metus undique et undique frater,
ac velut hiberno deprensus navita ponto,
370
cui neque Temo piger neque amico sidere monstrat
Luna vias, medio caeli pelagique tumultu
stat rationis inops, iamiamque aut saxa malignis
exspectat submersa vadis aut vertice acuto
spumantes scopulos erectae incurrere prorae:
375
talis opaca legens nemorum Cadmeius heros
adcelerat, vasto metuenda umbone ferarum
excutiens stabula, et prono virgulta refringit
pectore; dat stimulos animo vis maesta timoris,
donec ab Inachiis victa caligine tectis
380
emicuit lucem devexa in moenia fundens
Larisaeus apex. illo spe concitus omni
evolat, hinc celsae Iunonia templa Prosymnae
laevus habens, hinc Herculeo signata vapore
Lernaei stagna atra vadi, tandemque reclusis
385
infertur portis, actutum regia cernit
vestibula: hic artus imbri ventoque rigentes
proicit ignotaeque adclinis postibus aulae
invitat tenues ad dura cubilia somnos.
Rex ibi tranquille, medio de limite vitae
390
in senium vergens, populos Adrastus habebat,
dives avis et utroque Iovem de sanguine ducens,
hic sexus melioris inops, sed prole virebat
feminea, gemino natarum pignore fultus.
cui Phoebus generos—monstrum exitiabile dictu!
395
mox adaperta fides—fato ducente canebat
saetigerumque suem et fulvum adventare leonem,
id volvens non ipse pater, non docte futuri
Amphiarae vides, etenim vetat auctor Apollo,
tantum in corde sedens aegrescit cura parenti.
400
