Kitap 7
Obstipuere satae Pelia: promissaque postquam
exhibuere fidem, tum vero impensius instant.
Ter iuga Phoebus equis in Hibero flumine mersis
dempserat et quarta radiantia nocte micabant
325
sidera, cum rapido fallax Aeetias igni
imponit purum laticem et sine viribus herbas.
Iamque neci similis resoluto corpore regem
et cum rege suo custodes somnus habebat,
quem dederant cantus magicaeque potentia linguae:
330
intrarant iussae cum Colchide limina natae
ambierantque torum. “Quid nunc dubitatis inertes?
Stringite” ait “gladios veteremque haurite cruorem,
ut repleam vacuas iuvenali sanguine venas.
In manibus vestris vita est aetasque parentis:
335
si pietas ulla est nec spes agitatis inanes,
officium praestate patri telisque senectam
exigite et saniem coniecto emittite ferro.”
His, ut quaeque pia est, hortatibus impia prima est,
et ne sit scelerata, facit scelus. Haud tamen ictus
340
ulla suos spectare potest, oculosque reflectunt
caecaque dant saevis aversae vulnera dextris.
Ille, cruore fluens, cubito tamen adlevat artus
semilacerque toro temptat consurgere et inter
tot medius gladios pallentia bracchia tendens
345
“quid facitis, gnatae? quis vos in fata parentis
armat?” ait. Cecidere illis animique manusque.
Plura locuturo cum verbis guttura Colchis
abstulit et calidis laniatum mersit in undis.
Quod nisi pennatis serpentibus isset in auras,
350
non exempta foret poenae. Fugit alta superque
Pelion umbrosum, Philyreia tecta, superque
Othryn et eventu veteris loca nota Cerambi.
Hic ope nympharum sublatus in aera pennis,
cum gravis infuso tellus foret obruta ponto,
355
Deucalioneas effugit inobrutus undas.
Aeoliam Pitanen a laeva parte relinquit
factaque de saxo longi simulacra draconis,
Idaeumque nemus, quo nati furta, iuvencum
occuluit Liber falsi sub imagine cervi,
360
quaque pater Corythi parva tumulatus harena est,
