Kitap 7
nubilaque induco, ventos abigoque vocoque,
vipereas rumpo verbis et carmine fauces,
vivaque saxa sua convulsaque robora terra
et silvas moveo, iubeoque tremescere montes
205
et mugire solum manesque exire sepulcris.
Te quoque, Luna, traho, quamvis Temesaea labores
aera tuos minuant; currus quoque carmine nostro
pallet avi, pallet nostris Aurora venenis.
Vos mihi taurorum flammas hebetastis et unco
210
impatiens oneris collum pressistis aratro,
vos serpentigenis in se fera bella dedistis
custodemque rudem somno sopistis et aurum
vindice decepto Graias misistis in urbes.
Nunc opus est sucis, per quos renovata senectus
215
in florem redeat primosque reconligat annos.
Et dabitis. Neque enim micuerunt sidera frustra,
nec frustra volucrum tractus cervice draconum
currus adest.” Aderat demissus ab aethere currus.
Quo simul adscendit frenataque colla draconum
220
permulsit manibusque leves agitavit habenas,
sublimis rapitur subiectaque Thessala Tempe
despicit et Threces regionibus applicat angues:
et quasque Ossa tulit quasque altus Pelion herbas
Othrysque Pindusque et Pindo maior Olympus
225
perspicit, et placitas partim radice revellit,
partim succidit curvamine falcis aenae.
Multa quoque Apidani placuerunt gramina ripis,
multa quoque Amphrysi neque eras inmunis, Enipeu;
nec non Peneos, nec non Spercheides undae
230
contribuere aliquid iuncosaque litora Boebes.
Carpsit et Euboica vivax Anthedone gramen,
nondum mutato vulgatum corpore Glauci.
Et iam nona dies curru pennisque draconum
nonaque nox omnes lustrantem viderat agros,
235
cum rediit. Neque erant tacti, nisi odore, dracones,
et tamen annosae pellem posuere senectae.
Constitit adveniens citra limenque foresque
et tantum caelo tegitur refugitque viriles
contactus statuitque aras de caespite binas,
240
dexteriore Hecates, ast laeva parte Iuventae.
