Kitap 3
De modo viginti (tot enim ratis illa ferebat)
restabam solus. Pavidum gelidumque trementi
corpore vixque meum firmat deus “excute” dicens
“corde metum Diamque tene.” Delatus in illam
690
accessi sacris Baccheaque sacra frequento.”
“Praebuimus longis” Pentheus “ambagibus aures”
inquit “ut ira mora vires absumere posset.
Praecipitem famuli rapite hunc cruciataque diris
corpora tormentis Stygiae demittite nocti.”
695
Protinus abstractus solidis Tyrrhenus Acoetes
clauditur in tectis; et dum crudelia iussae
instrumenta necis ferrumque ignesque parantur,
sponte sua patuisse fores lapsasque lacertis
sponte sua fama est nullo solvente catenas.
700
Perstat Echionides. Nec iam iubet ire, sed ipse
vadit, ubi electus facienda ad sacra Cithaeron
cantibus et clara bacchantum voce sonabat.
Ut fremit acer equus, cum bellicus aere canoro
signa dedit tubicen, pugnaeque adsumit amorem,
705
Penthea sic ictus longis ululatibus aether
movit, et audito clamore recanduit ira.
Monte fere medio est, cingentibus ultima silvis,
purus ab arboribus, spectabilis undique campus.
Hic oculis illum cernentem sacra profanis
710
prima videt, prima est insano concita cursu,
prima suum misso violavit Penthea thyrso
mater. “Io, geminae” clamavit “adeste sorores!
ille aper, in nostris errat qui maximus agris,
ille mihi feriendus aper.” Ruit omnis in unum
715
turba furens; cunctae coeunt trepidumque sequuntur,
iam trepidum, iam verba minus violenta loquentem,
iam se damnantem, iam se peccasse fatentem.
Saucius ille tamen “fer opem, matertera” dixit
“Autonoë! moveant animos Actaeonis umbrae.”
720
Illa, quis Actaeon, nescit dextramque precantis
abstulit: Inoo lacerata est altera raptu.
Non habet infelix quae matri bracchia tendat,
trunca sed ostendens deiectis vulnera membris
“adspice, mater!” ait. Visis ululavit Agaue
725
collaque iactavit movitque per aera crinem
