Kitap 14
Certe aliquid laudare mei cogeris amoris,
Non tamen ante tui curam fugisse memento,
quam vitam, geminaque simul mihi luce carendum est.
725
Nec tibi fama mei ventura est nuntia leti:
ipse ego, ne dubites, adero praesensque videbor,
corpore ut exanimi crudelia lumina pascas.
Si tamen, o superi, mortalia facta videtis,
este mei memores (nihil ultra lingua precari
730
sustinet) et longo facite ut narremur in aevo,
et, quae dempsistis vitae, date tempora famae!”
Dixit, et ad postes ornatos saepe coronis
umentes oculos et pallida bracchia tollens,
cum foribus laquei religaret vincula summis,
735
“haec tibi serta placent, crudelis et impia?” dixit,
inseruitque caput, sed tum quoque versus ad illam,
atque onus infelix elisa fauce pependit.
Icta pedum motu est adapertaque ianua factum
prodidit. Exclamant famuli frustraque levatum
(nam pater occiderat) referunt ad limina matris;
accipit illa sinu complexaque frigida nati
membra sui postquam miserarum verba parentum
edidit et matrum miserarum facta peregit,
745
funera ducebat mediam lacrimosa per urbem
luridaque arsuro portabat membra feretro.
Forte viae vicina domus, qua flebilis ibat
pompa, fuit, duraeque sonus plangoris ad aures
venit Anaxaretae, quam iam deus ultor agebat:
750
mota “tamen videamus” ait “miserabile funus”
et patulis iniit tectum sublime fenestris;
vixque bene impositum lecto prospexerat Iphin,
deriguere oculi, calidusque e corpore sanguis
inducto pallore fugit, conataque retro
755
ferre pedes haesit, conata avertere vultus
hoc quoque non potuit, paulatimque occupat artus,
quod fuit in duro iam pridem pectore, saxum.
Neve ea ficta putes, dominae sub imagine signum
servat adhuc Salamis: Veneris quoque nomine templum
760
Prospicientis habet. — Quorum memor, o mea, lentos
pone, precor, fastus et amanti iungere, nymphe.
Sic tibi nil vernum nascentia frigus adurat
