Kitap 11
mortalem induitur formam Phrygiaeque tyranno
aedificat muros, pactus pro moenibus aurum.
Stabat opus: pretium rex infitiatur et addit,
205
perfidiae cumulum, falsis periuria verbis.
“Non impune feres” rector maris inquit et omnes
inclinavit aquas ad avarae litora Troiae,
inque freti formam terras complevit opesque
abstulit agricolis et fluctibus obruit agros.
210
Poena neque haec satis est: regis quoque filia monstro
poscitur aequoreo; quam dura ad saxa revinctam
vindicat Alcides promissaque munera, dictos
poscit equos, tantique operis mercede negata
bis periura capit superatae moenia Troiae.
215
Nec pars militiae, Telamon, sine honore recessit,
Hesioneque data potitur. Nam coniuge Peleus
clarus erat diva: nec avi magis ille superbus
nomine, quam soceri, siquidem Iovis esse nepoti
contigit haud uni, coniunx dea contigit uni.
220
Namque senex Thetidi Proteus “dea” dixerat “undae,
concipe: mater eris iuvenis, qui fortibus annis
acta patris vincet maiorque vocabitur illo.”
Ergo, ne quicquam mundus Iove maius haberet,
quamvis haud tepidos sub pectore senserat ignes,
225
Iuppiter aequoreae Thetidis conubia fugit
in suaque Aeaciden succedere vota nepotem
iussit et amplexus in virginis ire marinae.
Est sinus Haemoniae curvos falcatus in arcus:
bracchia procurrunt, ubi, si foret altior unda,
230
portus erat (summis inductum est aequor harenis);
litus habet solidum, quod nec vestigia servet
nec remoretur iter, nec opertum pendeat alga.
Myrtea silva subest bicoloribus obsita bacis
et specus in medio (natura factus an arte,
235
ambiguum, magis arte tamen), quo saepe venire
frenato delphine sedens, Theti, nuda solebas.
Illic te Peleus, ut somno vincta iacebas,
occupat: et quoniam precibus temptata repugnas,
vim parat, innectens ambobus colla lacertis.
240
Quod nisi venisses variatis saepe figuris
ad solitas artes, auso foret ille potitus.
