Kitap 10
Nec mortem horremus nec divom parcimus ulli.
880
Desine: nam venio moriturus et haec tibi porto
dona prius. Dixit telumque intorsit in hostem;
inde aliud super atque aliud figitque volatque
ingenti gyro, sed sustinet aureus umbo.
Ter circum adstantem laevos equitavit in orbes
885
tela manu iaciens, ter secum Troïus heros
immanem aerato circumfert tegmine silvam.
Inde ubi tot traxisse moras, tot spicula taedet
vellere et urgetur pugna congressus iniqua,
multa movens animo iam tandem erumpit et inter
890
bellatoris equi cava tempora conicit hastam.
Tollit se arrectum quadrupes et calcibus auras
verberat effusumque equitem super ipse secutus
implicat eiectoque incumbit cernuus armo.
Clamore incendunt caelum Troesque Latinique.
895
Advolat Aeneas vaginaque eripit ensem
et super haec: Ubi nunc Mezentius acer et illa
effera vis animi? Contra Tyrrhenus, ut auras
suspiciens hausit caelum mentemque recepit:
Hostis amare, quid increpitas mortemque minaris?
900
Nullum in caede nefas, nec sic ad proelia veni,
nec tecum meus haec pepigit mihi foedera Lausus.
Unum hoc per siqua est victis venia hostibus oro:
corpus humo patiare tegi. Scio acerba meorum
circumstare odia: hunc, oro, defende furorem
905
et me consortem nati concede sepulchro.
Haec loquitur iuguloque haud inscius accipit ensem
undantique animam diffundit in arva cruore.
