Kitap 34
χαλκείην σέο κάλλος ἐμὴν νίκησεν ἀκωκήν·
320
ἔγχεος οὐ χατέεις, οὐκ ἀσπίδος· ὑμετέρου γὰρ
ὡς ξίφος, ὡς δόρυ θοῦρον, ἔχεις ἀκτῖνα προσώπου,
καἰ μελίης πολὺ μᾶλλον ἀριστεύουσι παρειαί.
φρικτὸν ἐμῆς παλάμης λέλυται σθένος· οὐ νέμεσις γάρ,
εἰ δόρυ θοῦρον ἔχω νικώμενον, ὅττι καὶ αὐτὸς
325
Κύπριδος ἱσταμένης θηλύνεται ἄγριος Ἄρης.
δέξό με σοῖς Σατύροισιν ὁμόστολον· ἐν πολέμοις γὰρ
Ἰνδοὶ ἀριστεύσουσιν, ἕως ἔτι χεῖρα κορύσσω.
ἢν δʼ ἐθέλῃς, ἅτε λάτρις ὑποδρήσσω Διονύσῳ·
ἢν ἐθέλῃς, με δάμαζε κατʼ αὐχένος ἢ κενεῶνος·
330
οὐκ ἀλέγω θανάτοιο τεῇ δεδαϊγμένος αἰχμῇ·
μοῦνον ἐμὲ στενάχιζε δεδουπότα· μυρομένης δὲ
δάκρυα Χαλκομέδης με καἰ ἐξ Ἀίδαο κομίσσει.
παρθένε, τί τρομέεις, ὅτι μείλιχον ἔγχος ἀείρω;
σοὐς πλοκάμους ὁρόων ἑλικώδεας ὑψόθεν ὤμων
335
ἀσκεπέων τρυφάλειαν ἐμῶν ἀπέθηκα κομάων·
νεβρίδα παπταίνων στυγέω θώρηκα φορῆσαι.
ὣς φαμένου παράμειβε γυνὴ καὶ ἐμίγνυτο Βάκχοις,
καὶ φονίου Μορρῆος ἀποπλαγχθεῖσα κελεύθου
θαρσαλέη πολέμιζε καὶ ἤρισεν ἄρσενι χάρμῃ.
340
καὶ τότε δυσκελάδοιο λιπὼν στροφάλιγγα κυδοιμοῦ
ἄμπνυτο Βάκχος ὅμιλος, ἕως ἀνεχάζετο Μορρεύς.
Βασσαρίδων δὲ φάλαγγα πρὸ ἄστεος ἄορι τύπτων
Δηριάδης ἐδίωκεν, ἕως σχεδὸν ἤλασε πύργων,
οἰγομένου στίχα πᾶσαν ἕσω πυλεῶνος ἐέργων
345
τείχεος ὑψιλόφοιο· διωκόμεναι δὲ σιδήρῳ
ἄστεος ἐντὸς ἵκανον ἀποσπάδες ἠθάδος ὕλης·
ἀσταθέες δὲ φάλαγγες ἀήθεα κύκλα κελεύθου
ἔστιχον ἔνθα καὶ ἔνθα διακριδόν, εἰς πτερὸν Εὕρου,
εἰς ῥαχίην Ζεφύροιο παρ· Ἐσπέριον κλίμα γαίης,
350
αἱ δὲ Νότου παρὰ πέζαν ἀλήμονες, αἱ δὲ Βορῆς
Βασσαρίδες κλονέοντο· καἰ ἀρσενόθυμον ἀνάγκην
μαινάδες ἠλλάξαντο, πάλιν δʼ ἐγένοντο γυναῖκες,
καὶ μόθον ἠρνήσαντο, φιληλακάτοιο δὲ τέχνης
καἰ ταλάρων μνήσαντο, καἰ ἤθελον αὖτις Ἀθήνης
355
ἀμφιέπειν κλωστῆρα καἰ οὐκέτι θύσθλα Λυαίου.
καὶ στίχα χιονέην ὀλέκων κυανόχροος ἀνὴρ
ἐνδόμυχον κλόνον εἶχε πολισσούχοιο κυδοιμοῦ.